bottejellema.nl

Bart: “En hoe werkt dat hier bij de Gamma dan met die korting?”
Gamma-man: “Lief kijken bij Kassa 1. Die houdt van mannen.”
Bart en ik gniffelden zeer heteroseksueel.
Bij Kassa 1 troffen we Freek van 49.

- Posted using MobyPicture.com

Voor Radio 1 naar Haarlem. Reportage maken over vijftien nachtclubportiers die agressie-training krijgen.

Een twitterbericht dat ik niet heb getwitterd. Het is was maandag mijn antwoord op de vraag ‘What’s happening?’, maar ik zag er niet veel nut in dat te vertellen. Terwijl dat wel het hele idee is van Twitteren.

Zondag was ik naar de Parade in Utrecht. Show van Sven Ratzke gezien, die ik je zeker aanbeveel. Het is heel muzikaal en grappig en erg ‘parade’. Heb ik ook niet over getwitterd. Gisteren zitten monteren aan de agressie-repo. Geen tweet. En gezwommen in het Flevoparkbad. Dat heeft het gered tot Facebook, maar dan wel achteraf.

Flevoparkbad

Ik denk dat ik het alleen leuk vind om te vertellen wat ik doe, als iemand daar wat aan heeft. Het voelt opdringerig om mensen lastig te vallen met de onnozelheid van de dagelijkse dingen. Een Radio 1 reportage is niet onnozel, in tegendeel, maar het maken er van behelst nogal wat onbenulligheden. What’s happening?

Auto getankt. Diesel, deze keer.

Uit de aard van de zaak volgt dat mijn blog eclectischer is. Voor een blogje ga ik even zitten, ja, u gelooft het misschien niet, maar er is over nagedacht! Het is natuurlijk even egocentrisch, want het gaat voornamelijk over mij. Maar het geeft antwoord op een heel andere vraag. Namelijk ‘What’s changed?’.

Mijn uurlijkse antwoord op de vraag ‘What’s happening’ is best saai. En niet alleen dat van mij, overigens.

“Je loenst als je gedronken hebt.”

“Je hebt wat van Asperger.”

Dat zei de schrijver allemaal tegen mij. En toch was het een goed gesprek. Denk ik.

“Voor mij het biefstuk graag.”
“Hoe wilt u het hebben?”
“Hmmm… medium, alstublieft.”
“Ja, kan best hoor, we hebben heel zacht vlees,” zei hij terwijl hij de messen uit het standaard klaar liggende bestek verving door vlijmscherpe exemplaren.

Zojuist heb ik een proef motorrijles gehad. Ik vond motoren eigenlijk altijd een beetje eng en onzinnig. Een auto is een stuk veiliger en comfortabeler. Wat moet je met zo’n eng apparaat. Als je er afgeslingerd wordt, kunnen ze je in stukjes van het asfalt rapen.

Maar ik stond de laatste jaren toch wel wat veel in de file. Daar kan je met een motor leuk voorbij rijden. Bovendien: ik ben toch geen mietje. Je ligt zomaar niet op de grond. En ik kan ‘m voor m’n werk ook goed inzetten: je bent overal heel snel met zo’n ding, zonder dat je parkeergarages hoeft te zoeken.

De rijles was zo ontzettend leuk. Laura (de instructrice) liet me meteen rondjes rijden en optrekken tot de 3. Remmen, in de bochten hangen… ik schakelde zelfs een keer op zonder te koppelen, per ongeluk. Maar het was veel makkelijker dan ik dacht. En ik was er na afloop meteen over uit: ik wil mijn motorrijbewijs halen! Deze zomer nog! Nou ja, in ieder geval zo gauw mogelijk.

De eerste drie lessen staan al in mijn agenda en ik kan niet wachten!