Dag

Na een kleine anderhalf jaar ben ik onlangs gestopt met freelancen bij de NOS, waar ik met name als redacteur bij podcast De Dag werkte. Van mijn lieve collega’s daar kreeg ik deze fantastische dagkerstbal, en twee extraspeciale radioballen! Het was een bijzondere tijd, die ik even wil memoreren.

Het was een heel interessante episode, werkend bij zo’n groot nieuwsinstituut. In die periode waren er grote nieuwsgebeurtenissen, zoals de aanhoudende oorlog in Oekraïne, waaronder het opblazen van de dam, de presentatie van het landbouwrapport van Remkes en het sneuvelen van het landbouwakkoord, twee grote aardbevingen, verkiezingen, het overlijden van de Queen, en als laatste, voor mij, de oorlog in Gaza. 

Ook was de NOS zelf in het nieuws, wat indrukwekkend was om te zien gebeuren van achter de schermen. Als freelancer en tijdelijke deeltijdkracht kreeg ik het mee, maar verder sta ik er op afstand van.

Wat ik het moeilijkst vond aan dit werk was dat het veel ‘korte baan’ is. Nieuws gaat snel, en de rol van de NOS daar in is helder: vooraan, en met als oogmerk zorgvuldigheid en objectiviteit. Bij een dagelijkse podcast is het tempo dan misschien nog van de traagste in de organisatie, en daarom vond ik het tof om te doen. Maar zelfs bij De Dag gaat het sneller dan wat voor mij comfortabel is. 

Ik ben van de lange baan, en dat blijkt een kerneigenschap van me te zijn. Daar ben ik nog maar weer eens achter gekomen. Ik kijk met bewondering naar het gemak waarmee de rasechte nieuwsredacteuren dit doen.

Het contact met de correspondenten was bijzonder en inspirerend. Ik heb ze bijna allemaal wel een keer aan de telefoon gehad. Soms over bijzondere eigen verhalen waar ze mee kwamen, soms ook over hoe ze door verwoeste steden in Turkije rondlopen, waar al weken mensen dood onder het puin liggen. Geloof me: het ergste besparen ze ons in hun optredens. Er kunnen uit die hoek wel eens interessante memoires in diverse pennen zitten.

Het was ook heel interessant om te praten met specialisten op de redactie met onderwerpen zoals landbouw, ‘Groningen’, tech, politiek of economie. Mijn taak was het om informatie te verzamelen, te ordenen, te checken, en over te dragen aan de makers, waarvan Marco en Miss De Dag Elisabeth de belangrijksten zijn. Die maken er de volgende dag een aflevering van, en tillen het werk van de redacteuren nog eens naar een nieuw niveau. 

Een van de dingen die deze periode voor mij tekenen, zijn de overlegjes en vergaderingen die ik met hen en de collega-redacteuren had: inhoudelijk, scherp, inspirerend, en niet in de laatste plaats met veel humor.

Podcast De Dag is de grootste podcast van de NPO. Het wordt gemaakt door een relatief klein, maar zeer toegewijd team. In mei van afgelopen jaar presenteerden ze een aflevering live op een podium in Vredenburg – zelfs dat kunnen ze. Ik mocht daar een bescheiden inspirerende rol bij spelen. 

Veel dank aan de NOS’ers. Mijn tijd daar was relatief kort, wat van begin af aan ook de bedoeling was, al werd het wel steeds meer. Ik ga verder met het maken van reportages en documentaires.

Dit weekend verschijnt bijvoorbeeld een ‘Wat Blijft’ van mijn hand over Erwin Olaf, in podcastvorm en op NPO Radio 1. Ik blijf in eerste instantie een maker, en dit was weer een onwijs inspirerende klus. Tot mijn vreugde mag ik er in het komende jaar nog een aantal voor HUMAN maken. 

Nogmaals dank aan de NOS’ers en met name de collega’s van De Dag, what a ride! En bedankt voor de ballen :) Leve de radio, leve de podcast!

Botte Jellema
Botte Jellema is journalist, presentator, podcast- en documentairemaker. Hij is freelancer en werkt onder andere voor omroepen en programma's op NPO Radio1. Hij heeft een groot hart voor journalistiek, media, communicatie en verhalen.

3 Reacties

  1. Wat leuk om te lezen Botte! Het was fijn je erbij te hebben, benieuwd naar je Wat blijft over Edwin Olaf. Ik blijf je volgen, de (radio-kerst)ballen! ;)

  2. Fijn hè, zo’n geoliede nieuwsmachine. Al is het nu een totaal andere organisatie dan toen ik er rondliep, fascinerend om mee te maken. Grt!

Reacties zijn gesloten.