OpenCompanies, de update

Vorige week schreef ik over het bedrijf OpenCompanies, dat niet alleen mijn privéadres op internet zet (dankzij de Kamer van Koophandel), maar mij ook nog eens juridisch probeerde af te poeieren, toen ik verzocht of ze daar mee wilde ophouden.

Dat stukkie deed het vrij goed op de sociale media, en ook OpenCompanies kreeg er lucht van. Ik had op zaterdag een e-mail van de directeur, mevrouw Nora Kaijser.

Welnu. Mijn adres staat niet meer bij mijn bedrijfsgegevens op hun site. Dus dat hebben we binnen. Maar mijn bedrijf staat nog steeds vermeld, en andere ZZP’ers die vanuit huis werken kunnen wat OpenCompanies betreft de pot op.

Eerst de feiten

Nora schrijft mij afgelopen week begrip te hebben voor het feit dat ik mijn adresgegevens niet zichtbaar wil hebben. Dat wil ik niet, omdat ik journalist ben en misschien niet overal vrienden maak.

Ze schrijft ook dat ze haar excuses aanbiedt voor de wijze waarop er met mij is gecommuniceerd. Daar had ik haar overigens expliciet naar gevraagd, want in haar eerste mail had ze het er niet over. Dank, Nora.

Maar ze schrijft ook dat ze niet alle journalisten, schrijvers en kunstenaars van haar site gaat halen:

Op basis van elk verzoek maken we een afweging of en in welke mate het privacybelang van de ondernemer van het desbetreffende bedrijf opweegt tegen het bieden van (aanvullende) informatie om weloverwogen te kunnen ondernemen. Op basis hiervan hebben wij besloten om de overige informatie te laten staan en uw prive-adres wel van de pagina te verwijderen. Dit laatste zullen we in de toekomst op individueel verzoek bij vergelijkbare situaties blijven doen.

Ik kom hier zo op terug, met een handleiding voor hoe je je adres van OpenCompanies af kan krijgen.

Iemand op twitter wees mij op een uitspraak van de Rechtbank van Amsterdam in een vergelijkbare zaak, al was die veel verder uit de hand gelopen. Het komt er kort gezegd op neer dat het opnemen van een bedrijfsnaam en een KvK-nummer in een nationaal wanbetalersregister onrechtmatig is.

Ik heb Nora gevraagd wat ze hier van vindt. Zij reageerde hier als volgt op.

De website van OpenCompanies bevat geen zwarte lijsten en heeft in tegenstelling tot de zwarte lijst ook niet als doel om bedrijven in een negatief daglicht te zetten. Mochten bedrijven bezwaar hebben tegen overige informatie die OpenCompanies biedt, dan worden deze per individueel geval bekeken en beantwoord.

Ook hier kom ik op terug, met de mening dat Graydon op basis van de uitspraak van deze rechter OpenCompanies moet opheffen.

Ten slotte in het feitenrijtje nog een opmerking die Nora maakte in onze mailwisseling:

Het is daarnaast niet de bedoeling dat we ‘ons eigen vlees keuren’ en daarmee onze gemiddelde score beïnvloeden en zullen de waarderingen van eigen medewerkers op onze pagina dan ook verwijderen.

Ik had namelijk ontdekt dat OpenCompanies- en Graydonmedewerkers scores hebben gegeven aan de vermelding van OpenCompanies op hun eigen site. Mooi dat ze dat willen verwijderen, al is dat op het moment van schrijven (zaterdag 26 september) nog niet gebeurd.

Mijn opinie over OpenCompanies van Graydon

Hef het maar op. Ik geef daar drie heldere redenen voor.

  1. Het is overduidelijk dat het bij OpenCompanies wél de bedoeling is om bedrijven zwart te maken. Niet uitsluitend, maar leg mij eens uit hoe je bedrijven beoordeelt bij OpenCompanies, als je niet negatieve beoordelingen achter kan laten. En dat is onrechtmatig, zoals de Amsterdamse rechter heeft bepaald.
  2. Als ik een bedrijf heb dat enigszins louche is, dan heb ik legio mogelijkheden om een ander adres op te geven dan waar ik woon. Postbussen werken al vrij goed, maar zelfs een simpel opslagbedrijf als AllSafe biedt je uitstekende mogelijkheden. Kost nog geen vijftig euro in de maand. Ik vind 600 euro per jaar een hoop geld, maar als je een beetje louche bent dan lach je daar natuurlijk om. Ik wens als eerlijk ZZP’ertje niet 600 euro te moeten dokken om mijn privéadres uit internetbestanden te houden. Dat snapt iedereen. Wie het nog niet willen snappen zijn OpenCompanies, Graydon, de Kamer van Koophandel, en het ministerie van Economische Zaken.
  3. De kern van OpenCompanies is dat ‘reputatie-economie’ van ze. Het klinkt goed, maar het is bij nader inzien kul. En dat is zo, omdat reputaties op internet op duizenden manieren te koop zijn. Ik heb er ooit bij gezeten toen een student voor een Italiaanse mode-ontwerper 40.000 twittervolgers kocht. Kostte iets van tachtig euro. Hoe eenvoudig het is om een reputatie op te bouwen of af te breken, blijkt al uit het feit dat OpenCompanies de eigen reputatie manipuleerde op de eigen site. Oh, de ironie…

Nog meer ironie: omdat ik hier zo fel over ben, zou ik het fijn vinden als OpenCompanies niet mijn thuisadres zou weten. Maar ook al vermelden ze het niet, ze weten het wel. Keurig gekregen van de Kamer van Koophandel, overigens.

Graydon moet met OpenCompanies stoppen. Het is onrealistisch, onzinnig en onrechtmatig.

Ben je ook ZZP’er die vanuit huis werkt, en sta je vermeld op de site van OpenCompanies? Dit is wat je moet doen om je adres er af te krijgen.

De handleiding

  1. Zoek je bedrijfsgegevens op op www.opencompanies.nl. Kopieer de link die in de URL-balk van je browser staat.
  2. Open een nieuwe e-mail. Plak daar de link in. Adresseer de mail aan: nora@opencompanies.nl.
  3. Neem de volgende tekst over in je mail, en verstuur ‘m:

U publiceert op uw website mijn privé-adres. Ik ben [beroep], en ZZP’er die werkt vanuit huis. Het is voor [beroepsgroep] gevaarlijk dat hun adres té eenvoudig te achterhalen is. En als dat nu niet speelt, dan kan dat ieder moment in de toekomst wel zo zijn, en ‘what happens on the internet, stays on the internet’… kortom: ik wil het niet. Ik verzoek u mijn vermelding te verwijderen.

Verwijs eventueel naar het precedent dat in dit weblogje staat. Succes!

Voorts moeten het ministerie van Economische Zaken en de Kamer van Koophandel zich diep, diep schamen!

CPz6aPPWcAAQpGcOp vragen over de openbaarheid van gegevens en de verstrekking er van door de KvK, stuurden ze mij een antwoord van het Ministerie van Economische zaken, n.a.v. vragen van de kamerleden Gerkens en Gesthuizen. Een citaat:

Elke ondernemer bepaalt overigens zelf welke bedrijfsnaam hij voor zijn onderneming kiest; dat kan de eigen persoonsnaam zijn maar ook een ‘fantasienaam’.

Het is niets anders dan een tip van het ministerie om vooral voor een ‘fantasienaam’ te kiezen als je als ZZP’er vanuit huis gaat werken. Dat gaat regelrecht in tegen alle redelijkheid, en ook tegen de eigen adviezen omtrent het kiezen van een bedrijfsnaam van de Kamer van Koophandel.

Wat een zooitje.

OpenCompanies, de zielige nageboorte van een kredietchecker die tweepuntnul gaat

Ze publiceren mijn adresgegevens, en op een verzoek daar mee op te houden reageren ze laf en debiel. Na de knip zie je de hele conversatie met ene ‘Martijn’ van OpenCompanies. Een nieuwe poging om kleine zelfstandigen het leven zuur te maken.

OpenCompanies: agressieve klinische algoritmes, onder een dun laagje deel-economie-vertedering.

Wat is het: een internetstartup van Graydon, een kredietchecker. Zulke bedrijven proberen te achterhalen of een bedrijf te vertrouwen is of niet. Daar betaal je gewoon voor, maar sinds de nieuwe handelswet zijn er ook cowboys op de markt die Kamer van Koophandel-informatie gewoon online plempen.

Daar heb ik me al vaker boos over gemaakt.

Bij Graydon hebben ze in 2012 gedacht: we moeten ook! Maar weet je wat, we doen het zelf niet, want dat staat niet chique. We gooien het onder een nieuwe naam: OpenCompanies.

En dat wordt dan lekker agressief en hip, ‘we geloven in de reputatie-economie’, hélemaal 2.0, met zo’n ‘je houdt de ontwikkelingen toch niet tegen’-attitude, en we gebruiken alleen voornamen en je- en jij-en in de communicatie. Lekker gek!

Zag je die deel-economie-vertedering? Hier wil je toch bij horen? Insert poesjesfoto! Zo doen we het toch in het internettijdperk? Of niet? 

Wat ze wel doen: ze trekken de hele KvK-database leeg (wat al debiel is dat het kan), en dan heb je er als kleine zelfstandige maar mee te dealen. Rechtskundig lekker ingekleed, met de juristen van Graydon op de achtergrond. Wat kan je gebeuren.

OpenCompanies, voor al je desinformatie. OpenCompanies, voor alles waar je net niks aan hebt. OpenCompanies, voor als je eigenlijk Graydon wil maar te krenterig bent om echt ergens voor te betalen.

Geloof je het niet?

Check een bedrijf dat je kent op hun site, en kijk wat je daar allemaal kan invullen. Positief, dan wel negatief. Ze geloven namelijk in de reputatie-economie. Nou, ga je gang.

Bert Brussen? Kan je raten. GeenStijl? Kan je raten. Bas Heijne, Tim den Besten, Paul de Leeuw, dat sloopbedrijf dat zoveel lawaai maakte, die supermarkt waar iets over de datum in de koeling lag. Raten maar!

OpenCompanies, voor het zwart maken van je concurrent. OpenCompanies, voor het ophemelen van je vriendjes.

Wil je OpenCompanies zelf raten? Kan ook! Reputatie-economie, hatsikidee!

Heeft iemand hier wat aan? Nee. Nee, echt niet. Niks. Het pathetische clubje draait waarschijnlijk zelf ook al jaren verlies. Maar ja. Tweepuntnul he.

Lees hieronder verder, voor de stuitende communicatie van OpenCompanies, naar aanleiding van een verzoek van mij om mijn gegevens niet meer te publiceren.

Wat een horken.

“OpenCompanies, de zielige nageboorte van een kredietchecker die tweepuntnul gaat” verder lezen

het boek is het boek

Wie denkt dat ze op het streng gereformeerde Goeree-Overflakkee spijt hebben van de excuses voor het interview met twee homoseksuele jongens, heeft het mooi mis. Een van de grootste kerken van het eiland doet er juist nog een schepje bovenop.

Het ‘mea culpa’ leidde tot een golf van verontwaardiging in het hele land, maar op Goeree-Overflakkee snappen ze daar helemaal niets van. “Vrijheid houdt ook in dat wij iets anders mogen vinden dan de goegemeente”, stelt dominee Jan Willem van Estrik in de PZC. “Het boek is het boek. En daarin staat dat een man niet naast een man mag liggen.”

[fb_embed_post href=”https://www.facebook.com/botte.jellema/posts/10207625712822493/” width=”550″/]

Super Stream vol Confetti

Tim den Besten en Nicolaas Veul zijn vanmiddag gestopt met het live streamen van hun levens. Foto ANP / Bas Czerwinski

Ruim twee weken lang hebben Tim den Besten en Nicolaas Veul een camera en microfoon bij zich gedragen, en alles 24/7 op internet laten stromen bij de VPRO. Vanochtend stopten ze er mee. Een kleine week eerder dan de bedoeling was.

‘“Het onderzoek is gedaan, we hebben geëxperimenteerd, de lessen zijn geleerd. Dit is het. De koek is op”, zegt Veul daarover. Den Besten: “Als we zouden doorgaan zou dat alleen maar zijn om de einddatum te halen.”’, noteert NRC.

Het was heftig, bij tijden. Ellendig, soms. Ik schakelde af en toe even in, maar kon het nooit opbrengen om lang te kijken. Ik voelde me schuldig aan hun ellende.

Toen ik voor de zomer van het project hoorde, dacht ik ‘doe het niet’. Nee: ik vóelde ‘doe het niet’. Niet omdat het al is gedaan (wat niet zo is), maar om iets wat ik toen niet goed kon vatten.

Inmiddels ben ik er achter. Kijken naar Tim en Nicolaas was als het lezen van Dorsvloer vol Confetti (Franca Treur, 2009).

Beeld uit de verfilming van ‘Dorsvloer vol confetti’ (2014), Tallulah Hazekamp Schwab

De NRC-recensent van dat boek noteerde: ‘En zo laat Treur zien dat de geest zich nooit helemaal laat temmen, ook niet in de meest orthodoxe omstandigheden. Wat valt er verder nog op te merken over zo’n wijs en tegelijk ook vermakelijk boek?’

De meeste reacties op het boek waren van dien aard: nee, het was geen aanval op het geloof of de beklemmende gereformeerde Zeeuwse gemeenschap. Het was eigenlijk best leuk, daar, zo meende men te weten.

Ik las dat boek heel anders.

Ik las een boek over de 12-jarige Katalijne die opgroeit met voortdurend priemende ogen op haar. Van god, maar vooral van haar familie en de mensen uit het dorp. Ook – en dat is de kern – als ze alleen was, was zij zich er bewust van. Ze priemen overal in door, elke vrije gedachte verminkend.

Het is in Katalijne’s brein gebrand: zodra ze iets denkt of doet dat niet zou mogen, is ze zich meteen bewust van haar schuld. Ze is nooit vrij.

Tim en Nicolaas waren ook nooit vrij. Voortdurend keken er mensen mee, waren er mensen met een mening over hen, over hun experiment, over wat ze zeiden of deden, en waren er mensen die hen de maat namen.

Ook al ‘speelde’ het zich af in gay en ruimdenkend Amsterdam: Tim en Nicolaas werden teruggeworpen in gereformeerd Nederland.

Ik ken het maar al te goed. Ik wens het niemand toe. Daarom voelde ik me schuldig als ik naar ze keek. Arme jongens… Geen wonder dat ze er gek van werden.

Verstandig dat ze zijn gestopt. Het was eng. En een briljant experiment.

Er komt een vierdelige documentairereeks over dit project, te zien vanaf 4 november.

Bomen Plantage Middenlaan, blog II

Gisteravond was de ‘inloopavond’ van de gemeente, over het plan dat ze hebben met de tramhalte ‘Artis’. Zie mijn vorige blog voor meer daar over. We kregen meer informatie over het plan, en konden ons zegje doen.

De opkomst was behoorlijk groot; zo’n dertig, veertig man kwam door de regen naar de Hortus. Niet in de laatste plaats getriggerd door het bericht dat de bomen worden omgekapt, zoals meegekomen vriend Bart terecht constateerde.

Help ik wordt gekapt, Plantage Middenlaan
Actie voor de acht bedreigde platanen van de Plantage Middenlaan in Amsterdam

Volgens de ambtenaren staat buiten kijf dat de haltes moeten worden verbreed; er zijn bepaalde moderne eisen waaraan deze haltes niet voldoen. Dat is de directe aanleiding voor het plan. Het tweede is dat het GVB wil dat de trams vlotter door kunnen rijden.

De stoplichten worden beter afgestemd op de tram waardoor de tram rustig door kan rijden en alleen bij de halte hoeft te stoppen.

Dat laatste willen ze bewerkstelligen door de halte ‘stad-uit’ naar de overkant van het kruispunt te verplaatsen.

Het eerste, het verbreden van het perron, willen ze doen door de rijbaan voor auto’s te verleggen naar waar nu bomen staan. Acht schitterende platanen in totaal.

Er was niemand voor het plan. Vooral het kappen van de bomen stuitte op veel weerstand. Vrijwel iedereen was het eens met de suggestie dat de auto’s beter op de trambaan kunnen gaan rijden. Vooral het deel van de Plantage Middenlaan aan de stad-kant is rustig genoeg daarvoor.

Dat is bewezen, want sinds anderhalf jaar staat er een politiecabin voor de deur van de Hollandse Schouwburg, waardoor het autoverkeer al die tijd al over de trambaan moet. Het levert geen noemenswaardige verkeersproblemen op.

Politiecabin voor de Hollandse Schouwburg. Die er helaas nog wel even zal blijven, dus verwerk je dat maar beter in je plannen met die locatie.

Het meeste verkeer op de Plantage Middenlaan komt van of gaat naar de Muiderpoort, en rijdt verder of komt vanaf de Plantage Kerklaan (richting UvA). Het is om die reden erg onhandig om de halte naar de overkant van de trambaan te verplaatsen.

Zoals de haltes nu liggen, is de kortste route voor tramreizigers die naar Artis willen via het kruispunt; het meest logisch is dat ze dit doen door gebruik te maken van de verkeersinstallatie. Dat is veiliger. Als je de halte verplaatst, zal iedereen op eigen houtje dwars oversteken op de daar drukkere Plantage Middenlaan. Een slecht idee.

Verder blijkt het geval simpel: auto’s op de trambaan, óf de bomen gaan er aan.

Het is voor mij duidelijk: auto’s op de trambaan. Het gebeurt in de hele stad, en zo blijft de majestueuze rij platanen die deze straat al eeuwen z’n unieke karakter geeft behouden.

Plantage Middenlaan
Plantage Middenlaan

Vanaf nu is het een kwestie van de buurt organiseren om duidelijk te maken dat we de bomen willen houden en dat het geen goed idee is om de ‘stad-uit’ halte te verplaatsen. Er is al een alternatief plan bedacht, en dat wordt verder uitgewerkt.

Uiteindelijk beslist de gemeenteraad over het plan. Dus ook de raadsleden moeten we duidelijk maken dat dit een slecht idee is.

Ons mailen hierover kan naar kappenmetkappen@gmail.com. U kunt ook uw reactie mailen naar omgevingsmanager Lisa van Hal van Amsterdam via mailadres: l.van.hal@amsterdam.nl.

 

Gemeente Amsterdam gaat acht iconische bomen omkappen zodat de tram niet meer voor het verkeerslicht hoeft te stoppen

Ik ben geen bomenknuffelaar. Ik woon in een stad, niet in een bos. Ouwe bomen vervangen door jongere exemplaren vind ik buitengewoon verfrissend, zie de Javastraat.

Maar weghalen om er asfalt neer te kwakken? NEE. Zeker niet als die bomen al eeuwen beeldbepalend zijn voor een straat.

De Plantage Middenlaan wordt over de hele lengte aan beide zijden gesierd met een majestueuze rij platanen. Uniek in de stad, kenmerkend voor de buurt en schitterend om te zien.

Plantage Middenlaan
Plantage Middenlaan

Uit die rijen willen ze nu acht bomen wegkappen. Het einde van de iconische laan.

Tramhalte Artis verbreden
De gemeente Amsterdam wil in de Plantage Middenlaan de tramhaltes ‘Artis’ verbreden. Argument: ze verwachten dat veel Artis-bezoekers in de toekomst met de tram komen en het is hier zo druk.

Nu gebeurt er hier nooit wat, want de straat is relatief rustig en er zijn geen idioot grote groepen hier. Maar okay, de haltes zijn inderdaad aan de smalle kant.

Acht bomen omgekapt voor asfalt
De oplossing van de stad: hak acht bomen om, leg de weg daar overheen en verbreed de tramhalte met 95 hele centimeters. Zie hier de uitleg van de stad, en hier de PDF met de tekening. In de tekst staat ‘zes bomen’, maar op de tekening staan er acht weggestreept.

Nou rijden in de hele stad auto’s en trams op dezelfde strook. Ik zie werkelijk niet in waarom het hier niet zou kunnen. Dan kan je die bomen mooi laten staan.

Iconische bomen
Bijvoorbeeld omdat die bomen al drie eeuwen lang beeldbepalend zijn voor deze straat. Check:

't Gesicht van de NIEUWE PLANTAGIE; van de Muyder Poort, 31 december 1709 ca., Stadsarchief Amsterdam
’t Gesicht van de NIEUWE PLANTAGIE; van de Muyder Poort, 31 december 1709 ca., Stadsarchief Amsterdam

Dit wordt recent nog opgetekend in het ‘Bomenbeleidsplan’ (2012) van de gemeente zelf. Een citaat: ‘De lijn van de Plantage Middenlaan, de Muiderstraat en de Jodenbreestraat, ook wel de Groene Allee genoemd, kan benadrukt worden door het doorzetten en versterken van doorgaande boomstructuren.’

Ik weet vrij zeker dat het kappen van acht bomen uit de Groene Allee niet onder ‘doorzetten en versterken’ valt.

Stoppen voor verkeerslicht
Dan nog iets over het tweede argument van de stad om acht bomen te kappen:

Bovendien moeten de trams op dit kruispunt vaak eerst bij de halte wachten en vervolgens bij het stoplicht.

Really..?! Moeten jullie wachten? Voor een stoplicht? Het is me wat.

Absurd plan
Daarom een oproep aan iedereen: kom op maandag 31 augustus om 19:00 uur naar de Hortus Botanicus in Amsterdam, om duidelijk te maken dat dit een belachelijk idee is. Zeker net nu de entree van de schitterende Plantagebuurt zo mooi groen is geworden.

Kom naar de inspreekavond en laat je horen tegen de kap van acht prachtige bomen in een voor Amsterdam iconische straat!

PS: U kunt ook uw reactie mailen naar omgevingsmanager Lisa van Hal via mailadres: l.van.hal@amsterdam.nl

 

UPDATE: Nieuwsbericht op AT5!

UPDATE 2: De gemeente heeft de tekst op hun website aangepast! Ze lezen kennelijk mee… Er staat niet meer dat trams bij de halte en de ‘stoplichten’ moeten stoppen, maar ‘De stoplichten worden beter afgestemd op de tram waardoor de tram rustig door kan rijden en alleen bij de halte hoeft te stoppen.’