Vandaag help ik mijn ouders verhuizen, van de oude boerderij waar ik ben opgegroeid, naar een mooi huis in Scharnegoutum.
algemeen
Het VPRO programma ‘De Avonden‘ staat donderdag 26 januari geheel in het teken van het Holland Dance Festival. In het programma zijn te gast danser Tim Persent, zangeres Claron McFadden, choreograaf Conny Janssen, artistiek directeur van het festival Samuel Wuersten en nog vele anderen. Botte Jellema en Laura Stek doen namens De Avonden verslag vanuit het Korzo theater.
Zangeres Sonja van Hamel zal akoestische optredens verzorgen tijdens de live uitzending van VPRO’s De Avonden. Van Hamel studeerde aan de Rietveld-academie en bracht afgelopen jaar haar album Transcendental Man uit. Haar optredens zijn een concept dat ze ‘Draw Clips’ noemt. De nummers zijn geïllustreerd met haar eigen tekeningen, die bewegen en meegaan met de muziek. Het resultaat is een real time live video, die te zien is op een scherm achter de band.
Het programma begint om 21.00 uur in het Korzo theater en u bent van harte welkom.
Dat Bert Brussen stopt met twitteren. Of mindert, in ieder geval. Ik werd daar op gewezen door een aantal mensen in mijn omgeving. Hij heeft er een hele verhandeling over geschreven op zijn site.
Ik heb een paar keer het genoegen gehad de huid vol gescholden te worden door Brussen. Ik wees hem op zaken die in mijn ogen niet klopten in zijn stukken, waarna ik vol op de man werd gespeeld.
Het moet gezegd, daar ging ik in eerste instantie van zweten. Het waren namelijk geen malse woorden die er werden gebruikt. Daarna probeerde ik inhoud te vinden in het gescheld. Of anders een soort gronding. Of samenhang. Te vergeefs.
Het gescheld van Brussen veranderde daarna voor mij in het zelfde als wat ik ervoer in Amerikaanse horeca en winkels. Opmerkingen die aan mij zijn geadresseerd, maar uniform zijn. Alles is Amazing! Awesome! Wonderful! maar je hebt er niks aan. En ik scheld niet terug, dus dan was de lol er voor hem gauw af. Op mijn genuanceerde en inhoudelijke weblogs over de materie heb ik hem nooit gehoord.
Een paar maanden geleden ontdekte ik dat de Kamer van Koophandel contactgegevens van ZZP’ers verkoopt. Dat zijn in veel gevallen ook privégegevens, en zo ontdekte ik dus al rap het 06-nummer van Brussen. Gewoon op de internets, gratis en voor iedereen te raadplegen.
Dat de KvK dit doet vind ik belachelijk, maar ik kon er voor de radioprogramma’s waar ik voor werk niets mee. Ik heb ‘t bij het ANP gemeld en die hebben er nog een paar uur achteraan gebeld met verschillende instanties. Maar het bleek juridisch allemaal te mogen. Het kon alleen nieuws worden als er algemene morele verontwaardiging zou ontstaan.
Dus publiceerde ik het nummer van Brussen op mijn site en op twitter. Exclusief de laatste twee cijfers, maar ik zette er wel bij waar je het kon vinden. Vond-ie niet leuk. Ik deed hetzelfde met de nummers van Mieke van der Weij en Barbara Barend, maar ik wist ook wel dat die niet zo snel zouden steigeren als Brussen.
Enfin, Brussen liep op twitter al weer warm om mij uit te foeteren. Onder zijn volgers zat een jurist die direct met legale stappen dreigde. En dat hijgerig bij Brussen meldde, pathetische types. Maar er kwam ook een mailtje van hem. Niet heel vriendelijk, maar ook niet onvriendelijk, met het verzoek om zijn nummer van mijn site te verwijderen.
Dat heb ik gedaan. Waarop Brussen dat twitterde en zei dat ik best schappelijk was. De volgers dropen af, er kwam een reactie van hen onder mijn weblog:
lul
.. en dat was het dan. Niet veel later volgde een uitnodiging eens een biertje te gaan drinken.
Enfin. Het is mij niet gelukt de KvK aan te pakken. Ook al schijnt er door de telefoontjes van het ANP wel tot hoog in de toren aan de Ruiterkade over mijn weblogje te zijn gediscussieerd. Het heeft niet tot morele verontwaardiging geleid. Dus was het geen nieuws, en dat is voor mij het enige dat telt. Omdat ik wil dat de KvK stopt met geld verdienen aan mijn privégegevens.
Later schreef een dappere Spits-columniste er nog een stuk over. Maar morele verontwaardiging?
Men is meer verontwaardigd dat Bert Brussen stopt met twitteren. Vind ik raar.
Dit is mijn stagiair. Tenminste, min of meer. Jac heet hij, en hij is de gitarist van de band Jungle By Night. Afgelopen zomer maakte ik een serie reportages over deze band, die alle festivals op z’n kop zette, van North Sea Jazz tot de Parade en Lowlands.
Tijdens het vele wachten tussendoor, sprak Jac me aan. Hij bleek notoire Radio 1 luisteraar te zijn. Nu ben ik dat ook, dus dat werd gezellig. Ik had het ook onthouden, want zoveel negentienjarigen die van praatjesradio houden kom ik niet tegen.
Twee maanden geleden mailde hij. Het kwam er op neer dat hij graag een keer met mij mee op reportage wilde. Dat is ook gebeurd. Na afloop zaten we er bij mij thuis nog even over te praten, toen toevallig Avonden-collega Gijsbert van der Wal er ook was. En die zei: maak een weekserie voor De Avonden, als je een goed plan hebt.
Enfin, dat is gebeurd. Hij schreef een plan, het is goedgekeurd en ik heb ‘m er wat bij geholpen. Vanavond had hij z’n radio debuut. Je kan het hier terug luisteren, het is ‘t eerste onderwerp. Nogal goed, voor een eerste keer, vind ik.
Die Jac gaat nog veel vrienden maken, met dat charmante geappeltaartbak van ‘m.
Het enige televisieprogramma dat ik trouw kijk is Buitenhof. Dat is een gewoonte geworden waar ik niet gauw meer af kom. Saai. Hoe dan ook, daarna begint NTR Podium, en ik blijf wel eens hangen.
En die verrasten me de afgelopen drie weken met een driedelige BBC-serie over hoe straatschoffies in het koor van een officiële opera terecht komen.
Gareth Malone goes to Glyndebourne
Koordirigent Gareth Malone (bekend van de BBC-serie The Choir) is op zoek naar vijftig jongeren die met hem mee willen gaan naar een van ‘s werelds meest prestigieuze operahuizen: Glyndebourne.
Prachtig verhaal en erg goed gemaakt. Het gaat over de jongeren en hun belevenissen, over hoe zij tot grote hoogtes worden gestuwd, over hun enthousiasme. En dan niet eens het enthousiasme voor opera, maar vooral het enthousiasme om zich vol overgave ergens op te storten waar ze zich nog nooit mee bezig hebben gehouden, maar waar ze van voelen dat het goed is. Dat ze iets maken dat van waarde is, niet in de laatste plaats voor hen zelf.
Ik had de tranen in m’n ogen bij de laatste aflevering, dus voor zover dat een aanbeveling is:
aflevering 1
aflevering 2
aflevering 3
Het was even zoeken en puzzelen, maar nu ben ik behoorlijk tevreden over de layout van deze site. Het is een opgeruimdere pagina. Ik vind het heel mooi dat de titel van de weblogpostjes nu links in een eigen kolom staan. Als je in de historie wil spitten, is er een uitnodigend zoekveld. En het geheel is iets breder, maar met name ook dit middengedeelte heeft meer ruimte. Dat is mooi voor foto’s en filmpjes.
Na de laatste verandering, zo’n drie weken geleden, heb ik er veel over nagedacht wat het moet zijn hier. Ik had er een hysterische ratjetoe van gemaakt, met bewegende paneeltjes, veel twitter en allemaal hokjes. Daarmee wilde ik dynamiek uitstralen, en reactie uitlokken.
Ik merk dat veel van de interactie, dus het reageren op mijn blogjes, met de komst van facebook en twitter daar naar toe is gegaan. Die maken het allemaal heel makkelijk. Ook ik merkte dat ik daar soms eerder dingen op schreef dan op mijn eigen blog. Gevoelsmatig vond ik dat niet erg ok.
Er is op zichzelf niet veel mee mis, behalve dat ik dan vooral bijdraag aan facebook en twitter zelf. En dat hoeft van mij nu ook weer niet. De uitkomst van de gedachtenstroom wat dit hier moet zijn, is dat dit van mij is. Of er interactie is of niet, dit is mijn publieke etalage. Dat heb ik kennelijk nodig, anders was ik er niet al bijna acht jaar mee bezig. Het is mijn hobby.
Dit is van mij. Als wat hier staat ergens iets aan bij draagt dan is dat aan deze site. Je bent van harte uitgenodigd om te reageren, of het elders te delen.
Maar hier komen dus ook suffe stukken te staan over hoe mooi ik het hier vind.