Een stukje lijdend voorwerp naar de mensen toe communiceren.
algemeen
Had ik nog Communicatie- en Informatiewetenschappen gestudeerd, dan had ik nu een prijswinnend afstudeeronderwerp gehad, zo ik mijn audiorecorder uit het raam kan houden om de semi-ruzie van de Amsterdamse buurvrouw en haar man vast te leggen, waarbij zij ogenschijnlijk tegen hem aan het schreeuwen is, maar eigenlijk geraffineerd haar gelijk probeert te krijgen door de hele buurt te betrekken bij de onderhandelingen over of hij al of niet een klojo is.
Eén van de theatervoorstellingen die is te zien op het Festival aan de Werf 2012, is ‘hotel’. Een eenpersoons ervaring die je confronteert met de dagelijkse werkelijkheid en de dagdromen van vijf échte schoonmakers in het Utrechtse ibis hotel. Achter de glazen draaideur die de lobby van de stad scheidt, klinkt dezelfde muziek, hangen dezelfde Engelstalige bordjes en werkt hetzelfde glimlachende personeel. Of dat nou in Buenos Aires, Berlijn of hier in Utrecht is. Welkom in een nieuw land: ibis land. Bij de receptie van het hotel krijg je maar liefst vijf sleutels voor je tijdelijke (t)huizen; vijf kamers vertellen de verhalen van de mensen die het bed opmaken, het bad schoonmaken en de lakens verschonen. De performance-installatie bestaat uit de biografieën van échte schoonmakers die in het ibis hotel werken. De meesten van hen komen van ver. Wie zijn deze onzichtbare mensen die andermans troep opruimen? Komen ze uit een oorlogsgebied, een land in economische crisis en hoe komen ze hier terecht? Hoeveel naakte lichamen, overstroomde badkamers, wanordelijke bedden, slapende mensen, vreemde kleren en indringende geuren komen ze in de loop van een dag tegen?
Overal waar Ciudades Paralelas / Parallel Cities neerstrijkt is ibis hotel het decor voor deze voorstelling. Juist omdat elke stad wel een exemplaar heeft. Ook ibis Utrecht is partner van Festival a/d Werf. De reportage maakte ik voor VPRO’s De Avonden en is uitgezonden op donderdag 17 mei.
Kijk maar op Funda. Ik vertel (online) meer over mijn plannen zodra ik het heb verkocht. Ik kan wel alvast verklappen dat ik de Indische Buurt, dit fijne plekje en mijn leuke huisje ga missen..
Instrumentale klassieke muziek en theater, dat is een bijzondere combinatie. ‘Via Berlin’ is een gezelschap dat zulke voorstellingen maakt. En nu is er een
nieuwe voorstelling van hun hand in het theater te zien: ‘Vanaf nu heet je Pjotr’. Muziekkenner Botte Jellema doet verslag.
Deze week is het stuk ‘Vanaf nu heet je Pjotr’ in première gegaan. Het is het verhaal van zes vrouwen, die in de oorlog in Tsjetsjenië in een naaiatelier werken. De muziek, een combinatie van theater en klassieke muziek, is goeddeels instrumentaal, en de acteurs zingen nauwelijks. Via Berlin is nog maar een paar jaar bezig, en opereren onder de hoede van muziek- en theatergezelschap Orkater. Ze gooiden al hoge ogen met hun eerste voorstelling ‘Mond vol zand’. Via Berlin bestaat uit actrice Dagmar Slagmolen en violiste Rosa Arnold, deze keer aangevuld met het Ragazze Kwartet van Rosa.
Gisteren uitgezonden in DeGids.fm op Radio1.