Cynisme

Je Suis Charlie

PvdA fractievoorzitter Diederik Samsom was op de Dam om zijn steun te betuigen aan de politiemensen, cartoonisten en journalisten. Ik vroeg hem oa. of hij een boodschap had voor de Nederlandse stripmakers. Vanavond hoor je wat hij zei in VPRO Nooit Meer Slapen om ongeveer half twee op NPO Radio 1.

De dag na de verschrikkelijke aanslag op de redactie van het satirische blad Charlie Hebdo werden er overal in de wereld demonstraties gehouden. In Amsterdam kwamen 18.000 mensen bij elkaar om hun steun te betuigen aan de de slachtoffers en nabestaanden van de terreuraanslag. Onze Nachtcorrespondent Botte Jellema was er ook en sprak o.a. PvdA fractievoorzitter Diederik Samsom.

D’Angelo – Black Messiah

Hij is een van de belangrijkste hedendaagse soulartiesten: D’Angelo. In 2000 bracht hij het album ‘Voodoo uit’, en bijna vijftien jaar later komt hij dan eindelijk met iets nieuws. Onze Nachtcorrespondent Botte Jellema is in ieder geval heel blij met het nieuwe album genaamd ‘Black Messiah’ en beschrijft waarom precies.

Het album ‘Black Messiah’ op Spotify.

Het interview met D’Angelo uit mei 2014, met aan het einde van het gesprek ook ?uestlove op de bank, 90 minuten op YouTube.

Vijf sterren in de recensie van de Volkskrant, vijf sterren in de recensie van NRC: “Hét album van 2014”, aldus Saul van Stapele.

Hoe ik de Kamer van Koophandel, a.k.a. CLUSTERFUCK, terug neuk

kvk-logoExcuse my french. Maar ik ben echt helemaal klaar met de Kamer van Koophandel. Ze verkopen mijn gegevens, wat ik niet leuk vind, maar nog erger is dat ze zeggen er alles aan te doen om dit te voorkomen. En dan doen ze het toch. Daar kan ik woest over worden.

Je doet er niets tegen. Of toch…
Ik heb er wat op verzonnen. Eerst de historie. Ik schreef tweeëneenhalf jaar geleden al over de Kamer van Koophandel en mijn probleem met hen. En dat dit al begon in 1997.

De recente ellende begon toen ik in 2009 ging freelancen als journalist. Tot die tijd was journalist een zogenaamd vrij beroep, maar vanaf dat jaar, dankzij de ‘nieuwe handelswet’ van toenmalig CDA-minister Donner, moest elke zelfstandige zichzelf inschrijven bij de Kamer van Koophandel. Welke zin dat had is niemand ooit duidelijk geworden.

Handel in huisadres
Zelfs als je bedrijf bestond uit een laptop en een telefoon – zoals bij mij – moest dat het handelsregister in. Radiomaken is geen vetpot, dus uiteraard werk ik vanuit huis. Dat betekende dat mijn thuisadres in het handelsregister kwam.

Ik verhuur mijzelf, zogezegd, dus was het niet meer dan logisch dat ik mijn bedrijf ‘Botte Jellema’ noemde. Dit is mijn fout geweest. Want nu kwam mijn eigen naam in combinatie met mijn huisadres in het handelsregister.

Google en de handige jongens
Google dan ‘Botte Jellema’, en zie keurig overal mijn zeer gedetailleerde privégegevens opduiken – omdat die nu eenmaal gelijk zijn aan mijn bedrijfsgegevens. De clusterfuck die Kamer van Koophandel heet doet de rest: lekker handelen in je register.

Handige internetjongens weten daarbij ook mijn telefoonnummer en zelfs de oppervlakte van mijn huis bij te zetten. Routeplannertje er bij? Geen probleem.

Ik ben er al jaren boos over. Deze week was ik zo gefrustreerd dat er iets moest gebeuren. Het systeem was mij aan het neuken, en dan rest er maar één ding: terugneuken.

Bedrijfsnaam gewijzigd
Daarom heet ‘Botte Jellema’ vanaf heden niet meer ‘Botte Jellema’. Ik heb een bedrijfsnaam gekozen die ik NIET op internet zal zetten in combinatie met mijn eigen naam. Wil je ‘m weten, dan zal je me moeten inhuren, want hij staat alleen op mijn facturen.

Het overtreedt net wat halfjes de regels die de Kamer van Koophandel heeft voor het verzinnen van een bedrijfsnaam. Prima. Lastig nog om er niet over te schrijven, want ik ben er best trots op.

Maar zo kan het in de toekomst hopelijk niet meer gebeuren dat mijn privégegevens overal opduiken wanneer je mijn naam googlet. Zoals het hoort.

Met dank aan de Kamer van Koophandel. Fuck you very much.

Kind of Blue noot voor noot nagespeeld

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/163282702″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]

De New Yorkse jazzband Mostly Other People Do The Killing heeft het legendarische album ‘Kind of Blue’ van Miles Davis exact nagespeeld. Ze hebben het opgenomen en uitgebracht onder de naam ‘Blue’ en is angstaanjagend hetzelfde als ‘Kind of Blue’

Ik kan je laten horen hoe precies ’t zelfde het is. Ik heb een montage gemaakt, waarbij je het nummer ‘All Blues’ op je ene oor gespeeld hoort door ‘Mostly Other People Do The Killing’ en op het andere oor door Miles Davis…

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/179599504″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]

Koen Schouten is saxofonist en hij schrijft over muziek in de Volkskrant, en hij had dit album opgemerkt. Hij schreef er vorige week over en noemde de plaat waardeloos, en ook weer niet.

Het is waardeloos in die zin dat je overal voor 5 à 6 euro het album van Davis op CD kan kopen. Dus je zou hier je schouders over op kunnen halen. Maar liefhebbers worden er juist boos over. Er zijn veel mensen die ‘Kind of Blue’ de ultieme jazz vinden. Daar moet je af blijven. Maar ondertussen vinden ze net zo hard dat als jazz niet op ‘Kind of Blue’ lijkt, het geen jazz is. Dan zegt Koen er iets briljants over, in mijn ogen.

Als je dat ultiem vindt, dan is hier het extreme antwoord: de perfecte kopie.

Maar het voelt tóch anders. Noot-voor-noot naspelen is knap, maar het blijft naspelen, en niet echt creëren. Het album beluisteren geeft een ander gevoel.

Dus, zo concludeert Koen: dit album is een belangrijk kunstwerk. Het roept de conservatieven op om op te houden met terugblikken en nadoen. En gewoon zich te richten op nieuwe muziek.

(Ik vertelde hierover in VPRO’s Nooit Meer Slapen, terug te vinden op 1u24.)

Bimhuis 40 jaar: het Noord-Zuidlijn filmpje!

Het wereldberoemde jazzpodium Bimhuis in Amsterdam viert de 40e verjaardag dit jaar. De Konrad Koselleck Bigband speelde op 6 oktober 2014 een storytellingjazzgig, met onder andere deze improvisatie door trombonist Bastiaan Woltjer in de hagelnieuwe Noord-Zuidlijn metrotunnel, onder De Dam. Geniet van de waanzinnige akoestiek, en hoe Bastiaan er mee speelt!

Trombone: Bastiaan Woltjer
Arrangementen: Konrad Koselleck (met Bastiaan in de tunnel)
Camera: Bart Westerlaken
Video editing, idee, storyteller: Botte Jellema
Locatie: Dienst Metro Amsterdam
Podium: Bimhuis Amsterdam

En onze tunneltoegift: