Eeuw van de Amateur: beste journalistiek- & mediapodcast van Nederland!

We hebben een Dutch Podcast Award gewonnen!!!

In de categorie ‘Journalistiek en Media’ werden we verkozen tot beste podcast van Nederland. Of zoals jurylid Giel Beelen het verwoordde bij de uitreiking: “Als ik zeg dat het moeilijk te categoriseren is, dan is dit er écht eentje. Want dit is namelijk een podcast die gaat over alles. Het is niet eens één onderwerp en dat is ook tegelijkertijd de kracht.”

“De uiteindelijke winnaar is meer dan terecht: Eeuw van de Amateur!”

We zijn echt onwijs blij met deze blijk van waardering door jury (30% bepalend) en het publiek (70% bepalend). Het is een prachtige erkenning van wat we maken; een onderstreping van dat we een relevante en leuke podcast maken. En een échte Podcast.

Dank gaat in de eerste plaats uit naar onze luisteraars. We willen BNR bedanken voor het organiseren van deze professioneel aangepakte Award, en het mooie beeldje dat is ontworpen door Frederike Top. Grote dank ook aan Dag en Nacht Media, onze uitgever en tevens hét Nederlandse podcastplatform (vier winnaars uit hun stal!): Tim de Gier en Anne Janssens zijn onwijs goed bezig. Dank ook aan alle andere podcastmakers in Nederland, omdat er geen Nederlands podcastlandschap zou bestaan als zij er niet ook waren.

© Dag en Nacht Media

Ten slotte dank aan iedereen die voor of achter de schermen een rol heeft gespeeld bij Eeuw van de Amateur; als gast, als fan, als inspreker van de Eeuw-o-Foon, als officieuze ambassadeur of als persoonlijke steun/toeverlaat. Natuurlijk gaan we gewoon door. Om maar te zeggen: dit is een mooi begin!

Vanaf nu krijg je elke vrijdag een nieuwe Eeuw van de Amateur in je podcastapp. We hopen dat je evenveel plezier hebt in het beluisteren als wij in het maken!

Eeuw van de Amateur meets EditieNL!

EditieNL kwam bij ons langs, en we werden geïnterviewd door Eise en zijn cameraman Emiel. Alles in het kader van de Dutch Podcast Awards, waarvan de uitreiking deze avond is (maandag 3 september). Je ziet het item dus in de aflevering van deze dag, maar je hoort ook ons gesprek met Eise in deze podcast.

En! Spreek je vraag in voor de aflevering 63 waarin Aaf Brandt Corstius te gast is! Bel de Eeuw-o-Foon op 06 1990 68 71. Gaan wij verder met duimen voor vanavond…

ALLES over afwasmachines, ijskasten en taartjes, met Paulien Cornelisse – aflevering 62 van de podcast Eeuw van de Amateur

Nieuws! Paulien Cornelisse is bij Botte & Ype! Niks is fout, maar toch een matinee-opname met Frysk, docenten, Eric Wiebes, Dumpert en porno kijken op je i-device. Boppedat, hoe zit het nu met L(H)(G)BT(I)'(er)s? Een bomvolle Eeuw-o-Foon, met ondermeer de vragen: what’s in it for you, hoe maakt Paulien haar eigen agenda, stuurt Ype gerechten waar helaas dan toch spekjes in zitten terug, en is Botte nog vrijgezel? Een hagelnieuwe aflevering, en… jaja, vanaf nu nog wekelijkser!

En we hebben een nieuw logo :-)

Prinsessengracht – vertaalde column voor Omrop Fryslân Radio

In Amsterdam hebben feministen deze week straatnamen veranderd, omdat ze vinden dat er teveel mannelijke straatnamen zijn. Zo zetten ze een ‘e’ achter Dam, wat dus ‘Dame’ werd. Dat was meer een grapje, zo zei woordvoerder Santi van den Toorn. Fan het Rokin hadden ze een heel andere naam gemaakt: Beyoncé Boulevard, en de Van Woustraat is nu de Suze Groeneweg.

Het gebeurde ook in negen andere steden, maar volgens AT5, de Amsterdamse stadszender, is 88% van de hoofdstedelijke straten vernoemd naar een man. ‘We willen bewijzen dat vrouwen het waard zijn om een straatnaam te dragen’, aldus Van den Toorn. Ophef op de sociale media, natuurlijk: hoe ze het in hun hoofd haalden, dit is vandalisme, en dit helpt de ‘vrouwenzaak’ alleen maar verder achteruit, zo is de teneur.

Santi van den Toorn, de woordvoerder, heeft zelf ook een mannelijke achternaam. ‘Den’ is de oud-Nederlandse naamval datief van mannelijk enkelvoud. De vrouwelijke vorm zou zijn: Santi van der Toorn. Maar goed.

Het waard zijn, zeker. Zo is er in Amsterdam dus bijvoorbeeld al een Suze Groenewegplantsoen. In Amstelveen is er een laan naar haar vernoemd en in Purmerend is er een Suze Groenewegstraat. Ook in Leeuwarden is er een Groeneweg, maar ik denk niet dat die vernoemd is naar Suze.

Susanna Groeneweg was een politica uit Rotterdam, die een eeuw geleden als eerste vrouw in het Nederlandse parlement kwam. Ze was ook feministe. Ik denk dat er niemand op tegen is om een straat naar zo’n vrouw te vernoemen. Ze heeft veel betekend voor vrouwen en de politiek in Nederland. Zou ik een nieuwe woonwijk aanleggen en de straatnamen willen vernoemen naar invloedrijke personen, dan is hier de naam: Suze Groeneweg.

Punt is dat Suze nu 81 jaar geleden is overleden. Maar laten we de honderd jaar sinds haar toetreding tot het parlement nemen: straten die voor die tijd zijn aangelegd konden praktisch onmogelijk naar haar worden vernoemd. Dus dat is het geval met de Dam, het Rokin en ook de Van Wou. Nu zal het niemand serieus er om te doen zijn dat bijvoorbeeld de grachten worden hernoemd (Prinsessengracht, Keizerinnengracht en de Damesgracht), maar ik vind het alsnog een absurd idee.

Dit soort acties geven me een dubbel gevoel. Het vraagt namelijk aan de ene kant wel echt wat serieuze inspanning: om blauwe bordjes met witte letters te maken, om half zes uit bed te komen – ja het moet ’s ochtends vroeg, anders wordt je niet het nieuws van de dag – en dan werkelijk met huishoudtrapjes en al het andere hang- en sluitwerk dat je nodig hebt om de handel op te hangen door de stad te fietsen, zo’n trapje uit te klappen, er op te kruipen, zo’n bordje op te hangen, én dan moet je natuurlijk ook nog iemand regelen om het allemaal te filmen of te fotograferen. Want het is 2018. Ik bedoel: voor een symbolische grap heeft het nog aardig wat voeten in aarde.

Daarna moeten alle hobbiefoeteraars er ook nog hun tijd aan spenderen op de sociale media. En dat is de andere kant, en die is nog sneuer. Want je hier werkelijk over opwinden kan niet zonder je enigszins in de materie te verdiepen. Als je boos wordt van deze actie dan raakt dit volgens mij precies z’n doel. Ik bedoel: als het je niks kan schelen, dan lach je om zo’n bericht en ga je door met wat je aan het doen was. Het zit de mannen (en vrouwen) die hier boos om worden misschien nog wel het meest dwars, dat 88% van de straten in Amsterdam vernoemd zijn naar mannen.

Ik zal echt niet de enige zijn die nu eens even heeft opgezocht wie Suze Groeneweg nu eigenlijk was. En jij weet het nu ook. Ik hoop oprecht dat er meer straten naar vrouwen worden vernoemd, zoals gemeenten het ook is gelukt om vrouwelijke medewerkers minstens evenveel te betalen als mannelijke.

Ach, straatnamen… Zoals Gerard Reve al zei: niemand weet toch meer wie Tweede van der Helst was?

Donderdag 9 augustus 2018 uitgesproken op Omrop Fryslân Radio

Nieuwe Eeuw van de Amateur aflevering: Botte & Ype en ALLES over het einde van de wereld

Turbojankers zuchten onder micro-coming out, dixit GeenStijl. Niets is minder waar, maar het is niet het einde van de wereld. Walvissen, of inzoomen op de oceaan komt meer in de buurt. Dromend van Ype en Nico, voor een dag een piloot, kijken we naar het vliegverkeer, en naar de Slimste Mens. In een bus naar Groningen was het weer zo ver, een autoloze zondag. Of zoiets. Dat. Welke achternaam, op een heftruck in de Gamma, en waar is Paulien? Een lome peopsaaie aflevering van uw mooie, slimme, leuke en aantrekkelijke podcastmakers. En vergeet je niet voor ons te stemmen op podcastawards.nl!

Moeder bellen – vertaalde column Omrop Fryslân

‘Het ergste was uiteindelijk, dat ik mijn moeder moest bellen’, zei de jongeman uit het publiek. En het greep iedereen bij de keel.

Deze week staat Amsterdam in het teken van Pride. Het meest bekend is de Canal Parade, maar de Pride duurt een week en de Parade is zo’n beetje de afsluiter. Minder bekend is dat er een waaier aan activiteiten, acties, bijeenkomsten en conferenties zijn in de week er voor. Een van de activiteiten was een theatervoorstelling in de serie ‘Je Suis’ van Raymi Sambo. Ik was daar bij betrokken omdat ik het nagesprek met het publiek leidde.

De voorstelling had anti-homogeweld als thema. En ik heb daarover iets meer dan een jaar geleden een radiodocumentaire over gemaakt, dus vandaar. Die docu gaat over wat anti-homogeweld nu eigenlijk is, wie het doen en wat de gevolgen zijn. De aanleiding was dat het de laatste tijd lijkt alsof er meer anti-homogeweld is dan voorheen. Uit mijn onderzoek voor de documentaire blijkt dat je dat niet kan zeggen op basis van de statistieken, en dat het verder onwaarschijnlijk is. Want uit ander onderzoek blijkt dat ‘we’ in Nederland de laatste jaren een stuk positiever over LHBT+ mensen zijn gaan denken. Dus dat zal het niet zijn. De verklaring van de politie en onderzoekers voor dat er een toename lijkt te zijn is wat ze noemen een ‘educated guess’, en men denkt dat er in het verleden veel meer onder de pet bleef dan nu het geval is. We zien het nu gewoon meer, ook door de snelheid en het grafische van sociale media.

Dat doet niets af aan het gevoel dat met name homomannen hebben: dat het onveiliger is. Het komt vaker in de media, en hoewel de straffen voor anti-homogeweld flink omhoog zijn gegaan, komt het maar zelden tot een veroordeling. De twee jongens uit Arnhem, die vorig jaar met een betonschaar werden geslagen, zijn een goed voorbeeld. De daders zijn gepakt en veroordeeld, maar de rechter achtte het niet bewezen dat het geweld is gepleegd met de geaardheid van de slachtoffers als motief. Oftewel, het is niet bewezen dat dit anti-homogeweld is.

De advocaat van de jongens zei toen in de Volkskrant dat de rechter met twee maten meet. Want wanneer iemand scheldt met het woord ‘kankerjood’, dan is zo-iemand onmiskenbaar aan het discrimineren. En wanneer je met ‘homo’ of ‘flikker’ scheldt, is dat blijkbaar niet het geval.

Het leidt tot veel frustratie. De gevolgen van ondermeer dat, zie je terug in de vorm van een fenomeen dat ‘minority stress’ heet. Wanneer je opgroeit in een omgeving waar het normaal is om met ‘homo’ of ‘gay’ te schelden, dan internaliseer je dat als homo. Je gaat slechter over jezelf denken. En dat gebeurt ook gewoon in Nederland; onderzoek van de Nationale Academie voor Media en Maatschappij laat zien dat ‘relnicht’ en ‘homo’ van de meest gebruikte scheldwoorden zijn bij kinderen uit de hoogste groepen van de basisschool. Dat kruipt onder je huid.

Ik heb ook minutieus uitgezocht wie anti-homogeweld plegen. Het antwoord is niet zo eenvoudig. Er is een oververtegenwoordiging van mensen met Marokkaanse achtergrond. Maar feit is wel dat in een politierapport uit 2013 vast is komen te staan dat verreweg de meeste verdachten van anti-homogeweld een Nederlandse achtergrond hebben, zo’n 62%.

En dat zijn dan cijfers. Om dit handen en voeten te geven is theater geschikt. En dat deed Raymi Sambo in een indrukwekkend en fysiek stuk. In het nagesprek stond een jongen uit het publiek op die nog niet zo lang geleden zelf slachtoffer werd van anti-homogeweld. Hij vertelde hoe hij na het geven van een kus aan een andere jongen op straat, een tik op zijn keel kreeg door iemand.

Ik vroeg hem hoe het nu met hem gaat. Het was een mentaal heel sterke jongen, die helemaal niet emotioneel was geworden, of een verslagen indruk maakte. Hij stond er voor dat hij zijn affectie voor iemand in het openbaar moet kunnen tonen. Maar hij had het wel even moeilijk gehad toen hij zijn moeder belde. Om te zeggen dat hem was overkomen waar zijn moeder sinds zijn coming out bang voor was geweest.

En dat antwoord vat voor mij alles samen waar zo’n Pride over gaat.

Uitgesproken op 2 augustus 2018 op Omrop Fryslân Radio

Hup, Wouter Koolmees! – Vertaalde column voor Omrop Fryslân Radio

In het verhaal Ivanhoe van Sir Walter Scott uit 1819, komt een karakter voor dat Maurice de Bracy heet. Hij is de kapitein van de Free Companions, een bende huurlingen. Hij zegt op een gegeven moment: “I offered Richard the service of my Free Lances, and he refused them… thanks to the bustling times, a man of action will always find employment.” Maurice bood Richard zijn vrije speer aan, zijn free lance, en zo komen wij aan de term freelancer.

Ik ben freelancer, ZZP’er. Maar het gaat al een tijdje niet zo goed tussen freelancers en de overheid / Belastingdienst. Ondernemer zijn heeft namelijk een aantal fiscale voordelen, die er zijn omdat je als ondernemer niet meedoet aan pensioenopbouw, WAO en nog wat van die dingen: oftewel, je moet zelf zorgen dat je wat spaart voor de oude dag en voor wanneer je een tijdje niet kan werken. De overheid springt dan niet bij, zoals ze wel doet bij werknemers.

Aardig wat mensen zijn niet zo snugger en denken: dat zien we dan wel weer, en de overheid helpt iedereen in nood, toch? Dus laat maar, ik word ondernemer, profiteer van de gunstige fiscale regels en ga op vakantie van het geld. Maar doe niet mee aan arbeidsongeschiktheidsverzekeringen of iets dergelijks, of iets voor de oude dag. Andere mensen zijn juist wel snugger, en zagen deze situatie als een fantastische manier om goedkoper personeel te hebben.

Dat begon zo’n tien jaar geleden, toen langzaam het bezorgen van pakketjes een vlucht begon te nemen, doordat we onze spulletjes meer en meer online bestelden. PostNL, pakketjesbezorger van het eerste uur, gooide het op een akkoordje met de Belastingdienst, en ontsloeg een zwikje bezorgers. Die konden daarna als ZZP’er aan de slag voor PostNL. Het was deze ‘freelancers’ niet toegestaan om voor andere bezorgers te werken; ze reden in busjes met het logo van PostNL er op rond; en hadden kleding van dat bedrijf aan.

Iedereen met gezond verstand, en misschien wat kennis van Ivanhoe, kan bedenken dat dat niet kan. Richard, zo hij gebruik wil maken van de diensten van Maurice, heeft een keuze: Maurice helemaal achter zijn zaak en uitsluitend zijn zaak krijgen, betekent dat Richard hem moet aannemen als personeel. Doet Richard dat niet en huurt hij Maurice als ZZP’er in, dan moet hij er rekening mee houden dat Maurice z’n lance ook beschikbaar stelt of komt voor anderen. Daar heeft Richard in dat geval niets over te zeggen. Een eenvoudige keuze.

Het aantal ZZP’ers is de laatste jaren in Nederland geëxplodeerd. Dit zaakje liep dus volledig uit de hand, niet in de laatste plaats omdat de Belastingdienst geen toezicht hield. Zo kon het gebeuren dat er vijf jaar geleden werd aangekondigd dat er een nieuwe wet zou komen. Helaas werd dat een prutswet, en kregen vooral professionals zoals journalisten, ICT’ers en andere dienstverleners het lastig, én een bak papierwerk er bij. Terwijl eenvoudig werk – en ik zeg dit met alle respect – zoals het bezorgen van pakketjes zonder problemen in de PostNL-constructie door kon gaan.

Sterker nog, we hebben alleen maar meer van dit soort dienstverleners er bij gekregen in de laatste jaren. Aanbieders in de zogenaamde platformeconomie, dus Uber, Helpling, Deliveroo en Thuisbezorgd. Allemaal tussenhandelaren op gigantische schaal, die anderen het werk laten doen. En dat het liefst zo goedkoop mogelijk, dus als ze een fiscaal geitenpaadje kunnen vinden, dan gebruiken ze dat natuurlijk.

Deze week deed de rechter uitspraak in een zaak die Deliveroo-bezorger en PvdA-politicus Sytze Ferwerda had aangespannen tegen Deliveroo. Die heeft namelijk al het personeel er uit gegooid en heeft er ZZP’ers van gemaakt. Dezelfde PostNL-constructie: kleding met logo’s, strikte werkorders en niet voor anderen mogen werken. De rechter sprak: er is geen wettelijke basis waarop Ferwerda moet worden aangenomen als personeel.

En zo zijn we als freelancers verder van huis dan ooit tevoren. De wetgever laat het afweten, de Belastingdienst kijkt de andere kant op, en Ferwerda en zijn kompanen moeten maar zien hoe ze de rekeningen betalen wanneer ze ziek worden, en hoe ze pensioen opbouwen. Minister van Sociale Zaken Wouter Koolmees is op dit moment bezig om in dit ingewikkelde dossier tot goede wetgeving te komen. En dat dit nodig is, kan bijna niet duidelijker worden.

‘Thanks to the bustling times, a man of action will always find employment’ – dankzij de goede tijden zal een handige jongen altijd werk vinden. Maar tijden worden ook weer eens anders. En vooralsnog heeft Richard dan een goeie aan Wouter Koolmees, en kan Maurice op geen enkele manier aankloppen bij hem.

Op donderdag 26 juli uitgesproken op Omrop Fryslân Radio.