pasfoto
Ik moest een pasfoto. Voor morgen. Ik heb geen idee waar je dat tegenwoordig haalt, een pasfoto. Ik maakte ze ooit zelf, als als student, in een fotozaak die nu al jaren failliet is. En met de rest is het niet veel beter afgelopen sinds de digitale camera.
Op goed geluk wandelde ik de Javastraat te A. in. Tegenover de Blokker stond een bord op de stoep met PASFOTO er op, gelukkig.
Ze verkopen er vooral hoesjes voor mobiele telefoons, geloof ik. Binnen trof ik een groot bureau. Daarvoor zaten allemaal mensen, maar die hoorden er kennelijk bij. Want ik werd meteen geholpen. Zou de zaak wat lopen?
“Ik heb een pasfoto nodig,” was de zin die ik mij genoodzaakt zag uit te spreken.
Ik moest mijn jas uit doen. De stoel moest naar beneden geduwd. Ik moest rechtop zitten. De haren moesten van mijn voorhoofd. Ik moest iets naar links, nee, iets terug, ja zo, met mijn hoofd. En een beetje lachen. Zo deed ik het ook, maar toen mochten pasfoto’s ook nog een beetje leuk zijn. Nu is er niks meer aan. Lachen, ik meende dat het nu niet eens meer mocht. Enfin.
Achteraf moet ik constateren dat ik toch niet alle aanwijzingen heb opgevolgd.
Ik moest even wachten. Boven de balie zag ik in grote zilveren letters de GSM1 OOST staan. Die 1 is geen tiepfout. Of in ieder geval niet van mij. Terwijl ik me afvroeg of de mensen hier nu Turks of Marokkaans waren werd mij het handjevol pasfoto’s overhandigd.
Op het hoesje waar ze in zitten zag ik het e-mailadres van deze zaak. gsm1_oost@yahoo.com. Nee, het gaat niet zo best met de handel.
Maar waar ís de foto nou? Dit mag niet hoor, je lezertjes een beetje lekker maken en dan het hapje onthouden! :-) Ik gok dat je opgaat voor theorie binnenkort; mag ik je daarbij wijsheid en geluk wensen? En veel plaatjes oefenen, want het zijn “nsb’ers” (heb ik dat gezegd?), kuch, nee, uh, geldzuchtige mierenneukers, daar. Laat weten!