ik heb gefaald
Nog steeds kan ik het niet geloven, maar het is echt zo. Ik ben GEZAKT voor mijn theorie-examen voor het motorrijbewijs. Ik ervaar dat als een groot persoonlijk falen, een afgang van kosmische proporties en een schande. Ik kan wel door de grond zakken. Ik vind het Echt Heel Erg.
Ik heb in mijn leven al zo’n 300.000 kilometer gereden. Ik zal nooit beweren dat ik de beste chauffeur ben, maar ik ken slechtere. Ik ben doctorandus. Ik ben geen bolleboos, maar mijn bul bewijst wel dat ik stof tot mij kan nemen. En ik had 7 fouten, waar ik er 6 mocht hebben. Eén foutje verzorgde het compleet instorten van mijn zelfvertrouwen.
Heb ik het niet geleerd dan? Zeker wel; ik weet precies hoe de voorrangsregels in elkaar steken, ik ken de betekenis van alle borden. Ik heb zelfs ettelijke euro’s uitgegeven aan oefenprogramma’s op internet. Die gingen goed. Ik ging met enig vertrouwen naar het CBR.
Na afloop van het examen deelde de dienstdoende surveillante mij droogjes mede dat ik “één foutje te veel” had, alsof het niets betekent. Ik rechtte mijn rug, vouwde het papier dubbel en verliet het pand. Ik moest voor werk meteen door naar Groningen, dus deed zich de curieuze situatie voor dat ik tweehonderd kilometer lang invoegend, filerijdend en snelweggebruikend het documentje bekeek waar op stond dat ik voor het verkeerstheorie-examen ben gezakt. Het is een schande en ik durf het niet aan mijn vrienden en familie te vertellen.
(Overigens vond ik een paar vragen wel wat opmerkelijk; bij het voorrangsbord, zoals hierboven, moest ik aangeven of ik binnen of buiten de bebouwde kom was, wat je helemaal niet kan zeggen aan de hand van dit bord, nog afgezien van of dat relevant is in het kader van een voorrangsweg; ik moest zeggen hoeveel afstand in meters ik moet houden tot mijn voorganger als ik 90 km/u rijd, wat ik prima in seconden weet en wat in de praktijk ook veel logischer te gebruiken is, maar ik kan als alfa nu eenmaal niet in het tijdsbestek van 15 seconden uitrekenen wat 90.000 gedeeld door 3.600 maal 2 is; en ik moest zeggen of de kwieke man met krukken die op een willekeurige plek de straat over wil steken nu voorrang moet geven of niet, ja, gehandicapten wel, maar een voetganger met krukken is kennelijk ook een gehandicapte. Om maar wat te noemen.)
Sukkel!
hmpf
Mmm.. lief zijn voor Botte.
ok, lieve sukkel dan… ik was dan ook de knipoogsmiley vergeten…
oh neeeeee! Wat errug…. Meteen weer opnieuw doen hoor!
ik schaam me de ogen uit m’n kop, uiteraard wil ik meteen weer opnieuw, want ik wil nog steeds zo snel mogelijk ook een brommer :)
O Botte, Botte, Botte!!! O…., wat K*T voor je! Neem een borrel en verwijt jouzelf niets, want je weet het nu: het zijn NSB’ers!
Ik zei het al: het gaat er niet om, of je goed verkeersinzicht hebt, het gaat erom dat je het domme raadspelletje daar meespeelt. Alle plaatjes en situaties uit je hoofd leren; als een getraind aapje. Wij zijn daar natuurlijk veel te slim en eigenzinnig voor, maar we moeten wel, willen we ons rijbewijs. Dus je speelt het bruinhemdenspelletje mee en als je het hebt, juich je en steek je je middelvinger omhoog naar die nare mensen, wier levenstaak schijnt te zijn: zuur zijn, quota halen, zoveel mogelijk mensen laten zakken.
En troost je: zes fouten is al hééél goed!
En nog meer schouderklopjes: je bent een van de beste chauffeurs die ik ken.
P.S. Van dat bord: dat kun je zien aan de plaats waar het staat…. Ik heb het ook nog even moeten nakijken, maar het staat toch echt in mijn motor-theorieboek, bij het borden-gedeelte, achterin, in heel, heel kleine lettertjes.
Als vóór het kruispunt –> binnen bebouwde kom
Als ná het kruispunt –> buiten bebouwde kom
Ik kan het gewoon niet uitstaan. En het meest irritante van alles is nog wel dat alles zo ontzettend lang duurt. Ik had me gewoon voor zo’n tien daagse cursus in moeten schrijven, want hier word ik erg ongedurig van.
Toen ik opging voor het theorie-examen wist ik weer hoe het voelde om een proefwerk te maken; dat heb ik die kinderen al die jaren aangedaan; ik ben een wrede bruut.
En mij kon het niet lang genoeg duren! Ik had dan ook een soort supervrolijke, zeer kundige, relaxte, grappige leraar. Zijn lessen maakten mij altijd enorm blij. Rijbewijs? Lekker belangrijk!: ik wil lessen!
Als je over een maandje ofzo groot bent, gaan we rijden, goed?
Heel toevallig heb ik vandaag dezelfde examen waarschijnlijk mogen afleggen, ook met die gehandicapte met de krukken en de -wie let daar nou op- voorrangs-bord plaatsing met de vraag waar deze nou staat, en zelfs de 90km/h vraag.
Het is en blijft een gok-spelletje met een naai-kans van heb je me daar.
1.5 week doornemen en zaken, en iemand die gewoon erbij komt zitten en slaagt.
zo zie je maar weer, Corrupte Bank Rovers, dat CBR geval bij elkaar ;-).