Sjors en ik speelden gisteravond op een feestje. Na ons trad een duo op dat zichzelf The Skywalkers noemde. Ze speelden obscure alternatievige jaren ’60 pop, met drums en Philicorda. Elektronisch orgel dus.
Catchy liedjes, intrigerende zang en energieke sound. Verder is alles ronduit houtje-touwtje.
Als ik een festival programmeerde dan zou ik het wel weten!
Oh, hier is hun myspace en facebook, met audio en video.
Iemand die ook grenst aan onze binnentuin, heeft vergeten zich te bezinnen alvorens te beginnen. De hele week staat er een hondje te blaffen.
Het zou verboden moeten worden dieren te houden in de stad. Niet in de eerste plaats omdat ik het blaffen vervelend vind. Maar vooral om het beestje zelf.
“Heb je geen last? Je blaas en je nieren?” vroeg ze. Ze is tandarts.
“Nou eh, nee.” Ik moet haar best vaag aan hebben liggen kijken vanuit de stoel.
We hadden het over een van mijn voortanden. Op de vers gemaakte röntgenfoto’s was niets te zien dat haar zorgen baarde. Maar iedereen kan zien dat mijn ene tand wat donkerder is dan de andere. En dat is in principe niet goed.
In principe. Want ik heb er dus geen last van. Daarom voel ik er weinig voor om er wat aan te laten doen. Zo leuk is tandheelkunde nu ook weer niet.
“De meridiaan van je blaas en je nieren loopt daar langs,” zei ze. Ze is best goed. Ze heeft me een paar jaar geleden van een nare tandvleesontsteking af geholpen. Vorig jaar heeft ze de laatste amalgaamvulling vervangen door iets zonder kwik. Ze is altijd aardig en professioneel. Ze heeft een praktijk aan de andere kant van de stad, maar ik vind het de fietstocht wel waard.
Maar…. meridianen??
Mooi boek: ‘Mijn Mercedes is niet te koop‘ (2006) van Jeroen van Bergeijk. Jeroen kocht in Nederland een Mercedes 190 D, bouwjaar 1988, en reed er mee naar West-Afrika. Enfin, dit filmpje vertelt je alles:
Ik ben er doorheen geraced, dat boek, want het leest heel lekker. Ik weet nu meer van de geglobaliseerde autohandel, van hoe je door een woestijn rijdt met een gewone twee-wielaangedreven auto, hoe je grenzen oversteekt in Westelijk Afrika, hoe het er daar uit ziet, hoe de wegen zijn en ik weet ook meer van een Mercedes 190 D.
Aanrader, zo u ‘m niet allang had gelezen, want het is al weer vier jaar oud. Vorige maand is het verschenen als goedkope pocket. Oh, en Jeroen heeft ‘t ook nog eens gedaan als radiomaker.
Met mijn gitaar was ik op een feestje. Na afloop van het optreden werd ik aangesproken door een Amerikaanse vrouw die in Amsterdam woont. Ze vroeg of ik van de muziek leef – gedeeltelijk – en wat ik dan verder doe – radio – en vond dat ik naar Amerika moest.
“Go for three months. Buy an old convertible. Take your guitar and travel though the states. Make radio along the way.”
Oei. Dat door de States reizen is een oud, wild ideetje van mij. Het radio-element had ik nog nooit toegevoegd.
Ze bleek een politieke vluchteling “have you heard of George double U and the Tea Party?“. Ik wierp Obama en Wilders tegen, maar ze zei dat ze Amerika echt niet leuk meer vond voor intellectuelen. In 2004 was ze naar Nederland verhuisd en “if Sarah Palin becomes the presedent of the US, I will request Dutch citizenship. I never thought I’d give up my American passport, but she is a” en daarna volgde een reeks weinig flaterende woorden.
Niettemin vond ze die ontwikkeling wel voer voor antropologisch berichtgeving uit haar land. In haar ogen kon ik prachtige verhalen halen; ze had suggesties te over.
Ik moet toegeven dat ik vanochtend de kaart van Amerika zat te bestuderen…
Okay, dit is echt het beste van het web op dit moment. Ben ik de laatste die het ontdekt? Hoe dan ook; dit heb ik gemaakt in een half uurtje klooien.