Bellen met Diederik Samsom over een verhaal voor Radio 1. Die legt mij uit dat wat ik heb uitgevonden wel zo is, maar dat het in zijn ogen niet erg is. Voor de zekerheid nog even een lijntje leggen met Charlie Aptroot, die de volgende dag terug belt.
Ik wroet door een oude doos met dagboekjes en lees mijn notities als 14-jarige over de eerste les seksuele voorlichting.
Op naar een fotostudio. Een verzekeraar wil zijn jaarverslag illustreren met verhalen van in het Krisisjaar 2009 gestarte ondernemers. Daar ben ik een van. Een interview en een fotoshoot. Er wordt een enorme windmachine – zeg gerust stormmachine – op mij gericht, ter illustratie van Hoe Moeilijk Het Wel Niet Was.
De fotograaf vindt mijn houding op de ene foto en mijn hoofd op de andere foto goed en shopt die ter plekke aan elkaar.
Mijn topsport zus ophalen met de auto, omdat ze tijdelijk niet meer mobiel is. We gaan naar het Bimhuis, waar haar vriend een optreden heeft. Daar ontmoet ik twee neven en een nicht vriend EvB. Tussendoor pleeg ik een constructief en leuk telefoontje voor mijn documentaire.
Ik ontmoet een jongen die Mozes heet en uit Italië komt.
Na afloop van het concert praten we nog wat met de charmante Edwin Rutten, schudden Sven Ratzke de hand en feliciteren maestro Konrad Koselleck met zijn verjaardag.
(hihi)
6 reacties tot nu toe ↓
1 mem // dinsdag 9 maart 2010 om 12:17
smoardrokke dei sa te lézen.
mar wol leuk seker?
antwoord
botte Reply:
maart 10th, 2010 at 09:51
ja! :)
antwoord
2 Aemilius // dinsdag 9 maart 2010 om 14:03
Een wonderlijke dag! Dankje, E.
antwoord
3 Botster // dinsdag 9 maart 2010 om 23:34
Klinkt heel goed neef Botte, en natuurlijk .. lol@doorgestreepte nicht :)
antwoord
4 hayo // woensdag 10 maart 2010 om 10:20
Hey, leuk sa’n ferhaal. Mar… Wer bliuwt de foto?
antwoord
5 ineke // donderdag 11 maart 2010 om 10:29
Dit is leuk, maar een blik in die ouwe dagboekjes van Botte als 14 jarige lijkt me ook erg leuk!
antwoord
Laat een opmerking achter