kunst of ambacht
Ik plak mijn eigen band. Persoonlijk vind ik dat verdienstelijk noch opmerkelijk. Maar daar wordt wel anders over gedacht.
De afspraak in het café liet zich verlaten door mijn lekke achterband. Mijn uitleg ter plekke werd begroet met teksten als “Dat heb ik al zeker zestien jaar niet meer gedaan!”
Ik wel. Met een kwartiertje prutsen vergroot ik m’n mobiliteit behoorlijk, of spaar ik taxikosten uit. En ik kan ‘m wel naar de fietsenmaker brengen, maar dat kost veel meer tijd dan wanneer ik het zelf even doe.
Er werd naar me gekeken met een mengeling van bewondering en afkeuring. Daar had ik wel schik in.
Louter bewondering! Het is dat ik denk dat ik het niet meer snel kan: een ambacht moet onderhouden. Misschien wordt het nu wel te veel kunst bij mij: opeens hobbels en bobbels, waar ze nou niet horen.
het is net als met fietsen…
Naar welk cafe ga je in zo’n shirt, als het buiten 2 graden vriest ;) ?
eh, ik had mijn nette overhemd even uitgetrokken, om dit klusje te klaren…