bonus
Er is deze week een ramp gebeurd. Ik ben mijn bonuskaart kwijt geraakt.
Dat is om te beginnen vervelend omdat er nu weer een stuk plastic aan een vuilnisbelt is toegevoegd. Maar vooral omdat mijn oude bonuskaart een inside job was.
We spreken zo’n twaalf jaar terug. Ik kende iemand die bij de Albert Heijn werkte. Zoals je altijd iemand kent die bij de Albert Heijn werkt, als je zestien bent … …
Die kon mij een bonuskaart leveren ZONDER – want dat moest – dat-ie op naam kwam te staan! Jahaa! Privicy had ik, tezamen met bonuskorting! JARENLANG! Ik vertelde het alleen aan mensen die ik met mijn leven vertrouwde en droeg de kaart met trots bij me. Tot ik ‘m dus kwijt raakte. Lichte paniek beving mij toen die waarheid tot me doordrong.
Ik meldde me vanmiddag bij de balie van mijn lokale Albert Heijn. Dit zou een strijd op leven en dood worden om mijn persoonsgegevens. Die ging ik dus nooit en te nimmer afstaan! Desnoods zou ik Valse Gegevens verstrekken, maar Ze Zullen Er Nooit Achter Komen wie al die appelstroop toch koopt in de Indische Buurt.
In de rij bereidde ik mijn teksten zorgvuldig voor. En toen was ik aan de beurt.
“Moet ik hier zijn voor een bonuskaart,” opende ik sterk. Het meisje bevestigde en trok een la open. Ik verwachtte een aanvraagformulier van zeker zeven pagina’s.
Op het moment dat ik de mensenrechten wilde voordragen en een poster met Sophie in ‘t Veld wilde ophangen, gaf ze me zwijgend een bonuskaart en keek de persoon aan die aan de beurt was na mij.
En nu weet ik hoe een mengeling van trots en teleurstelling voelt.
Hé, waar is m’n reactie gebleven? M’n beste tot dusver, als ik zo vrij mag zijn. Naar de Filistijnen, lijkt ‘t. Geschreven voor de kat z’n kut? Als naald in de hooimijt gedrukt?
M’n god, is ‘t eindelijk kerstmis, verdwijnt m’n opus magnum.
Ik kan alleen maar constateren dat-ie, indien ooit existent, inmiddels alweer richting eeuwige digitale jachtvelden is.
ik heb destijds mijn bonuskaart geruild, en weer geruild en weer geruild. fight the system! dacht ik. laatst kreeg ik ook zomaar een nieuwe… jammer.
Er zit nog wel een stripje bij het kaartje waar op staat dat de AH-medewerker dit bij het aanvraagformulier moet plakken. En tel daarbij op de reactie van Konrad, nou, dan hebben we daar gewoon mazzel mee gehad.
Hi Botte,
toen ik in A’dam West eentje anonym wilde vergaren was de reactie “Maar dat is niet de bedoeling”. Toen verwees ik op de charta der mensenrechten §956 artiekel 6b, het gelijkheidsbeginsel van aanbiedingen voor de consument in relatie met zijn recht op privacy… en na een voordracht van maar 23 minuten had ik een anonyme kaart. Jammer is alleen dat ik meestaal met mijn pinpas betaal en die gegevens zeker al lang gekoppelt zijn….
Een prettige kerst bei dem Weg,
Konrad
tsja…