lik
Ze pakte de hele stapel van de printer. Ik zei dat er ook twee van mij tussen moeten zitten. Ze maakte aanstalten om aan haar vingers te likken, zodat ze door de printjes kon bladeren. Maar stopte vlak voor de daadwerkelijke lik.
“Oh, daar had ik bijna…” Ik vulde aan met iets over Mexicaanse jeweetwel. Een collega is geveld. Naar.
“Maar die heb je al gehad,” zei ze. Ik vroeg waar ze dat aan zag. Ze antwoordde dat zo langzamerhand iedereen toch wel aan het virus bloot moet zijn gesteld.
“Niet iedereen wordt er ziek van.” Interessant punt. Toch likte ze niet meer.
