bottejellema.nl

Ze hebben het weer goed voor zichzelf geregeld hoor.

Na dagen van intensief onderhandelen hebben de coalitiepartijen CDA, PvdA en ChristenUnie gisteravond een akkoord bereikt over verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar. In 2020 wordt de leeftijd eerst verhoogd naar 66 jaar, vijf jaar later, in 2025, gaat de leeftijd naar 67 jaar. NRC (met inlog, denk ik)

De Babyboomers gaan gewoon op hun 65e met pensioen. Zoals zij ook hun hele leven hypotheekrente-aftrek hebben gehad; zoals zij hardhout uit Brazilië haalden; zoals zij hun huizen voor een schijntje kochten en verdomden voldoende nieuw te bouwen zodat de waarde van hun huis skyhigh werd; zoals zij altijd in vervuilende auto’s hebben gereden, en nóg altijd; zoals ze Benny Neyman hebben groot gemaakt; zoals zij zelf al het gas uit Slochteren weggepaft hebben; zoals zij het prima vonden dat ze verzonnen geld leenden; zoals zij kerncentrales bouwden; zoals zij alles wat ze niet zint Kafkaïaans oplossen; zoals zij voor zichzelf de volslagen overbodige, doch fiks betaalde functie ‘Manager’ hebben uitgevonden; zoals zij de mooiste plekken op aarde kapot getrapt hebben; zoals zij hun ouders in barre bejaardenhuizen stopten en nu de meest luxieuze oorden voor hun eigen oude dag overal neerkwakken; zoals zij de grote steden naar de klote hebben laten gaan; zoals zij het platteland naar de klote hebben laten gaan; zoals zij ons eten hebben bespoten; zoals zij wél echte vrije seks hadden; mochten roken; blowen; harde muziek draaien; kraken; werkeloos zijn en nu al die zaken verbieden; zoals ze WHAAAAAH!

Bedankt.

Er ligt glas op de straat voor ons portiek. Glas dat voorheen van mij was. Ik noem het niet mijn schuld dat het daar nu ligt, echt niet. Maar toch.

Vorige week mieterde hier een fotolijst van de wand, een hele grote. Daar sneuvelde het glas van. In grote stukken, die kon ik niet in de glasbak kwijt. Dus plakte ik ze met tape aan de lijst, die ook al niet klein was en zette die bij het grof vuil.

Later zag ik dat hij weg was gehaald. Een meter verderop lag een zwikje glasscherven op straat. Kennelijk hadden we de pruts-ophaler weer.

Kijk, nu kan ik met veger en blik de straat op gaan om ze op te vegen. Dat scheelt ongetwijfeld een lekke band of wat. En ik maak een goede beurt bij de buren – zeker als ik het bij daglicht doe. Want die weten vast niet dat het oorspronkelijk glas uit mijn lijst was. Dat vind ik uitgekookt van mezelf. Waardoor ik eigenlijk niet wil.

Het leven is een barre verschrikking.

Finale niet gehaald helaas, maar dat maakt het niet minder gaaf dat ze gewoon op het WK stond!

Op de radio natuurlijk nog veel leuker.

Hij klikte op zijn computer en een nieuwe Powerpointpagina kwam tevoorschijn. De vraag van de middag was hoe wij, radiomakers, nieuwe technieken kunnen gebruiken in het bereiken van ons publiek. In een schematische tekening had hij de verbindingen tussen radiomakers, radiosoorten, redacteuren en uitzendkanalen duidelijk willen maken. Het was een enorme wirwar.

Onderaan stonden een aantal poppetjes getekend. Daar gingen uiteindelijk alle pijlen naar toe. De spreker zei: “En hier de mensen die voorheen bekend stonden als publiek.”

… dacht ik, toen ik de headlines van de NOS vanochtend las.

Boyzone-zanger Stephen Gately is gisteren op Mallorca overleden. Hij is 33 jaar geworden. Gately, geboren in het Ierse Dublin, was één van de eerste leden van een boyband die toegaf dat hij homoseksueel was. Zijn coming-out zorgde in 1999 voor veel opwinding in de muziekwereld. NOS

Ja, van m’n coming out! Die was namelijk vrijwel gelijktijdig met die van hem.

Alleen kwam hij er mee in de krant. Ik vond de muziek van Boyzone natuurlijk superstom. Maar dat telde toen even niet.

Een zilvergrijze BMW X5 staat over twee parkeerplaatsen stil in de straat. Er zit iemand in. Van de overkant komt een behoofddoekte vrouw aangewandeld in de richting van de SUV. De persoon in de auto blijft zitten. De vrouw maakt het portier aan de passagierskant open. Staand op straat verdwijnt ze volledig achter de open staande deur. Ik zie een hand naar de greep gaan. Ze trekt zichzelf op de zitting, zoals een kind een zweefmolenstoeltje beklimt. Ze lacht niet. Deze auto is voor veel dingen te groot.

“Waar komt dat hout vandaan en is het duurzaam geproduceerd en heeft Leen er een eerlijke prijs voor betaald?” vroeg K. zich af, na het lezen van het voorgaande romantische houtstukje. Goeie vraag. Vervelend antwoord: waarschijnlijk niet.

Het A4′tje van de verpakking (reeds in het oud-papier) zei er niets over. Op de website van Leenbakker mooie woorden over milieu en FSC-gecertificeerde hardhouten tuinmeubelen. Maar niks over het rekje. Toen gebeld met de klantenservice. Uitzoeken is immers mijn werk.

Eerst mocht ik naar een gepimpte versie van Boney M’s Daddy Cool luisteren, waarna mevrouw Bakker mij meldde dat het geen duurzaam geproduceerd hout betrof, dat schoenenrekje van mij. Waar het hout vandaan kwam wist ze niet.

Dat staat niet goed, in dat huis met natuurstroom- en gas van mij.

Ruilen? Nee, want het zit niet meer in de originele verpakking. Erg? Mwah, het gaat om hooguit anderhalve kilo hout. ERG? Ja. JA!

Want ik dacht er helemaal niet over na, in de winkel. Ik ging er vanuit dat al het hout dat ‘wij’ kopen wel gewoon goed hout zal zijn. Maar nee dus: fout hout! Dit zaakje stinkt.