bottejellema.nl

Gisteravond bereikte ik het achterblad van het boek ‘Op Missie’ van NRC-journalist Jaus Müller. Dat is een boek over Afghanistan, wat an sich niet een onderwerp is waar ik graag artikelen of boeken over lees.

Jaus ken ik persoonlijk. En ik wilde zo langzamerhand wel eens een onderbouwde mening over De Missie hebben. Dus heb ik het gelezen. En het is een aanrader.

In Op missie interviewt Jaus Müller (1985), die zelf vijf keer naar Uruzgan reisde, zijn leeftijdsgenoten over de gevolgen van hun besluit om in het leger te gaan. De jonge veteranen zijn uit dienst, en kunnen daardoor openhartig vertellen over hoe zwaar de missie werkelijk is. NRC

Jaus schrijft ontzettend goed. De geïnterviewden zijn leeftijdsgenoten van hem, wat z’n vragen oprecht en invoelbaar maakt. Bovendien zijn de geïnterviewden niet meer in dienst, waardoor de verhalen niet door het PR-filter van Defensie zijn gegaan.

Van Jack de Vries zou ik nooit een tweedehands auto kopen; ik vertrouw de informatie van Defensie voor geen meter. Je hebt journalisten zoals Arnold Karskens die dat ook niet doen, maar bij hem krijg ik door zijn Grote Verontwaardiging weer het gevoel dat hij een missie tegen de missie is begonnen.

Jaus doet dat niet. Hij is oprecht nieuwsgierig en schrijft de persoonlijke verhalen van de ‘veteranen’ neer. In feite neemt hij nauwelijks een standpunt in met zijn boek.

Dankzij dit soort persoonlijke verhalen krijgen Nederlanders een waarheidsgetrouw beeld van de missie in Uruzgan, van zowel de wederopbouwactiviteiten als de gevechten, en van wat het doet met jonge militairen. (nawoord in ‘Op Missie’)

Een boek zonder politieke agenda, maar vanuit goede journalistieke nieuwsgierigheid. Voor iedereen met een mening over wat wij, NL, daar in Afghanistan aan het doen zijn is dit boek een must. En het leest nog lekker ook.

Fieke Willems naar WK turnen

BEEKBERGEN – Fieke Willems is de verrassende vierde turnster, die volgende maand naar het WK Londen mag. KNGU topsportcoördinator Hans Gootjes heeft de ervaren turnster, die tien jaar geleden al deelnam aan het WK in het Chinese Tijanjin, de aanwijsplek gegeven op grond van haar scores tijdens de laatste kwalificatiewedstrijd in Amsterdam. TG

AVRO Opium doet zondagavond 13 september live verslag van de bekendmaking van de belangrijkste toneelprijzen van 2009 in het culturele programma Opium op Radio 1. De prijzen – de Theo d’Or, de Louis d’Or en de Toneelpublieksprijs voor de beste toneelvoorstelling – worden die avond uitgereikt tijdens het Gala van het Nederlands Theater in de Stadsschouwburg in Amsterdam. AVRO

En ik doe verslag.

In de kantine van de VPRO? Nou dat is opgelost hoor.

Vanavond kwam ik ‘m tegen. In iets homoïgs.

Hij was gewoon op mijn verjaardagsfeestje geweest.

Ik kon onlangs ook al niet op het woord Alzheimer komen.

En dat grapje maak ik nu voor de tweede keer in een week.

Ja. Even een gadget stukje. Apple update (updatette?) de lijn iPods afgelopen week en daar heb ik ‘s even een mening over.

Ik heb een iPod Touch. Als ik die in mijn handen heb denkt iedereen dat ik een iPhone heb, maar dat is niet zo. In Nederland moet je daarvoor een telefoonabonnement nemen bij T-Mobile, wat een contradictio in terminis is. Mooi ding zo’n iPhone, maar T-Mobile is voor semi-amateurs.

Maar dat ding heeft wel een paar zinnige features. En dan bedoel ik niet de ‘apps’, want dat is alleen maar geinig. Ik bedoel de PDA-features (surfen, agenda, syncen, etc). Plus alle audio die er op kan. En dat zit ook op de iPod Touch, dus dat werd ‘m. Ik heb ‘m al een jaar of twee en een update zou prettig zijn.

Het zou mooi zijn als er bijvoorbeeld GPS op zou komen. Dan kan mijn navigatie de tas uit. En een lensje. Dan kan mijn fototoestel er ook uit. Maar nee.

Apple heeft bedacht dat er vooral spelletjes op de Touch worden gespeeld. Leukigheid. Dus ze hebben ‘m wat sneller gemaakt en wat meer geheugen gegeven. Leuk, maar daar heb ik dus geen fluit aan.

Ik wil best een iPhone. Maar dan moet Apple rap met andere providers komen, want anders zijn ze mij kwijt. Dan komt er geen iPhone, en gaat de Touch ook de deur uit. HTC en Nokia hebben goed om zich heen gekeken de laatste jaren.

Apple maakt nog altijd de enige serieuze computers. En ze hebben veel succes in de muziekbusiness. Maar het moet niet té leuk worden allemaal.

“Ze hadden het niet erg handig aangepakt,” zei mem. Afgelopen weekend was het tweejaarlijkse dorpsfeest geweest. Daar hoort al eeuwen een meerkamp bij, waarin verschillende buurtjes tegen elkaar strijden. Ik heb er nooit aan mee gedaan.

“Alles liep uit en ze bedachten de spelregels terwijl je al bezig was.” Het was dit jaar geen succes geweest.

Ik heb twee herinneringen aan de dorpsfeesten. De eerste is een band-op-de-zaterdagavond die een Queen-medley speelde. De tweede is een patatboer die mij keihard uitlachte omdat ik een kennelijk rare bestelling deed. Ik was niet geschikt voor het dorpsfeest.

Een paar jaar geleden schreef ik zelf een Queen-medley en die speel ik nog regelmatig met mijn band. Op het dorpsfeest hebben we nooit gestaan.

“Waarom ga jij niet in die commissie?”

“Ze willen er geen vrouwen in,” zei ze alsof ik dat had kunnen weten.