leuke jongen
Hij stak z’n hand lachend omhoog toen hij me zag. Ik zwaaide terug. In de kantine van de VPRO zaten we op praat-afstand. Hij zag er goed uit. We hadden niet hoeven roepen om iets tegen elkaar te zeggen. Leuke kleren ook. Hij lachte nog een keer naar me, toen ik was gaan zitten. Hij had zijn krantje en ik mijn collega’s. Dus we lieten het maar zo.
Bovendien had ik werkelijk geen flauw idee wie hij was.
Hahahaha, wat goed!!
Ach Botte… :-) Dat heb ik eigenlijk altijd met mijn exen. Ik weet dat ik ze ergens van ken, maar kan het nooit echt plaatsen.
Uh, je zei dat je iets op je blog had geschreven over de groet in de VPRO-kantine, maar dit verhaal, incl. reacties had ik niet verwacht… Ben nu een beetje stil en verlegen. Daar zit ik dan in mijn leuke kleren..
Overigens dus wel een schande dat je me niet herkende van de eerdere ontmoetingen… ;-)
Maar goed, gevonden. Ik ga morgen Merijn en Sjors even laten lachen!
Raar dat je niets tegen me zei. Ik had nog wel mijn leuke kleren aangetrokken.
ja, ik ook!
Tsja, zo wordt het nooit wat !!!
Nou maar hopen dat hij ook googeld op ‘kantine vpro leuke jongen’ ^_^
morgen weer same time, same place
succes kerel
Heel goed dat je je ‘leuke-jongen-blogjes’ nu optimaliseert voor zoekmachines. Even zoeken op ‘kantine vpro leuke jongen’ en deze post komt bovenaan.
ik word steeds beter in internet