bottejellema.nl

U drinkt het liefst Hollandse melk? Sluit dan de grenzen.
En laat consumenten zich ook eens afvragen wat zij eigenlijk willen betalen voor een liter melk.

De liberalisering van de markt blijkt rampzalig voor boeren. Als boeren geld bij moeten leggen om melk te kunnen leveren, is Nederland snel koevrij.

Je leest er niet veel over, maar door mijn agrarische roots weet ik er aardig wat van. De prijs voor melk is momenteel ontzettend laag. Het bedrag dat boeren voor een liter melk krijgen is nu lager dan wat het kost om die liter te maken. En zoals het nu staat, komt dat niet weer goed.

Harmen Treur is melkveehouder in Zeeland. In de NRC schetst hij in heldere woorden hoe dat allemaal zo is gekomen en wat de gevolgen voor ons zullen zijn.

Als het je aan het hart gaat hoe Nederland er uit ziet; als je graag wil dat er zuivel van goeie kwaliteit in de winkels ligt; als je vindt dat er goed met dieren moet worden omgegaan en wanneer je het milieu belangrijk vindt, moet je het zeker even lezen.

Nergens ter wereld worden regels voor voedselveiligheid zo goed nageleefd én gecontroleerd als hier. Voor een paar cent per liter extra blijft de voor ons landschap zo kenmerkende boerennatuur behouden. En blijft de file van af- en aanrijdende melkauto’s uit het buitenland ons bespaard.

De binnenkomst van een bruidspaar uit Minnesota. Als gitarist in een coverband heb ik wel wat bruiloften gezien, maar zo nog nooit, helaas. Je wordt er gewoon vrolijk van, zoals Sargasso zegt.

Hun bruiloftsfilmpje is ruim 3,5 miljoen keer bekeken.

Wat ben ik toch allemaal aan het doen? Want aan het blogjes schrijven ben ik in ieder geval niet.

1. Ik schilderde de vloer van mijn balkon met betonverf.

2. Ik nam een zestal liedjes op met mijn band, voor een nieuwe demo.

3. Een van die zes was een Skûtsjesilersliet, wat een lang verhaal is, maar we hopen dat we er mee op Omrop Fryslân komen.

4. Ik filmde hoe thuis op de boerderij in Friesland voor de laatste keer de koeien voor het eerst naar buiten gingen.

5. Ik speelde een gitaartrackje in de studio van Bart, voor alweer een film.

6. Ik schilderde de plank die boven langs het dak loopt van een van de stallen van de nieuwe boerderij.

7. Ik reed in een auto die misschien mijn volgende wordt.

Maar ja, om daar nu over naar huis te bloggen…

Twee grote glazen met kokend heet water worden voor mij op de bar neergezet.
“Múntthee… heb je ook munt?” vraag ik, want ik wilde niet gobbelen met een pickwicksmaakje. En ik had het per slot van rekening besteld. De jonge vrouw verexcuseert zich en haalt de muntblaadjes. Ik heb de honingpot inmiddels gevonden.

“Hihi altijd zo leuk om jou achter de bar te zien,” zegt een meisje naast me tegen de barvrouw, “je bent zo geconcentreerd aan het werk!” Ze kennen elkaar.

“Nou….,” durf ik, doelend op mijn mislukte munttheebestelling.

De twee kijken mij niet begrijpend aan.
“De muntthee,” zeg ik, en ik zet een glimlach op, misschien helpt dat.

Het is twee tegen een. Het kwartje valt pas, nadat ik in alle haast de twee gloeiend hete glazen in mijn handen heb. Het doet een beetje pijn. Terwijl ze een beetje gemaakt lachen om mijn grap, maak ik me maar zo snel mogelijk uit de voeten.

De Schone Kleren Kampagne is niet meer. Vanaf nu heet dé organisatie voor betere arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie Schone Kleren Campagne (SKC).