bottejellema.nl

Op dinsdag 29 juni 2004 schreef ik mijn eerste blogje. Het ging zo:

Waarom zijn
‘<plaatsnaam> Noord’ stations altijd zo gruwelijk lelijk…

Briljant, nietwaar? Daar hoorde de foto bij die je hier nu bij ziet staan. Die had ik gemaakt met de kwart-megapixel camera in mijn toenmalige Nokia. Het station in kwestie was Hilversum Noord, waar ik toen regelmatig was vanwege mijn stage bij de NOS. Ik weet nog dat het me erg deed denken aan Sneek Noord, ook zo’n matige plek.

Of: ook zo’n plek op een matig moment in mijn leven.

Het weblog was geschreven in HTML, in kladblok van Windows. Je kon het vinden via een bottejellema.tk en in mijn huidige ‘archief’ is er weinig van overgebleven. Online gaat het ietsje beter.

Ik geloof dat ik in de eerste week zeker drie bezoekers had. Nu komen jullie hier dagelijks soms met z’n honderden – dank daarvoor.

Voor Radio Kassa van de VARA maak ik twee reportages. De eerste werd gisteren uitgezonden, en die kan je hier terug luisteren. Het gaat over vakanties in eigen land…

En kamperen bij de boer is het helemaal. Kleinschalig, goedkoop en er toch even helemaal uit. Botte Jellema bezocht de camping van voormalig boer Gerard Swart in Akersloot. Radio 1

De tweede is vanmiddag tussen 16:00 en 16:30 te horen op Radio 1.

Goed om te weten dat bij de VPRO de kerstbomen nu al de deur uit zijn gedaan.

Maar ja, je staat in deze tijden natuurlijk nergens meer van te kijken.

Even een tikje ordinair gedaan. Vanmiddag reed neef BJ mijn straat in. Met zijn hagelnieuwe zeventien jaar oude Honda Del Sol. Cabrio, 125 pk, licht en laag. Inclusief dubbelloops blaaspijp, waar zo’n irritante dikke bromtoon uit komt. Helemaal op z’n plek in mijn probleemwijkje. Stukje wezen rijden.

Met name terugschakelen in de diverse tunnels hier in de buurt was een fantastische geluidservaring!

Zojuist reed er weer eens een auto met harde muziek aan mijn straat in.

Dat gebeurt nogal eens. Opgefokt, dreunend, niet mooi, wel hard. Gangsterrap, doorgaans. Even showen wat je rijdende gettoblaster kan, tegenover de terrasjezitters. En de hele buurt meteen ook maar. Statusverhogende Watts. En met de muzieksoort toon je dat je een Bad Ass bent.

Maar, zojuist… ik hoorde het toch echt: de Dire Straits. Money For Nothing. Keihard.

Update: ondertussen hoor ik Beat It voorbij komen.

Ik heb Gerbrand Bakker geïnterviewd. De schrijver van Boven is het Stil en van Juni. Twee prachtige boeken. Het was een lang interview en we zijn er zo’n beetje heel Noord-Holland voor door gereden. Dankzij een afgesloten brug leidde de weg langs de boerderij waar hij is opgegroeid. En het was niet de bedoeling – maar zijn vader stond nu eenmaal in de tuin – we zijn er ook gestopt.

Ik heb koffie gedronken bij de familie Bakker in de tuin. Daar interviewde ik Gerbrands vader, boer in ruste. Dat is een hele aardige man. Gerbrand zat er bij als de zoon van iemand die wordt geïnterviewd, wat natuurlijk ook zo was. En we hadden het over hem, en zijn werk, wat hem zichtbaar ongemakkelijk maakte. Maar het leuke was, dat hij alles goed vond. Ik heb het steeds gevraagd.

Het gaat uiteindelijk een drie uur durend programma opleveren voor De Avonden, onder de noemer Zomeravonden. Met een klein knipoog naar de Zomergasten op televisie, zal ik maar zeggen.

We sloten het af met een lang gesprek in het gras bij Pishoek. Gerbrands vader noemde het nog even de Plashoek, maar het heet echt zo. En het komt voor in zijn boek Juni. We gingen tegen een hek zitten. Ik was aan het verbranden in de zon, had dorst, zat in de netels, in een soort onnatuurlijke kronkel vanwege de microfoon, kreeg kramp en een slapend been tegelijkertijd, maar dat maakte allemaal niet uit. Want het was een heel fijn interview.

Je kan het op 13 juli beluisteren, wat ik tegen die tijd hier nog wel even zal aankondigen.

De foto die je hier bij ziet staan heb ik gisteravond gemaakt. Het is een van de nieuwe melkrobots die op het bedrijf van mijn heit/zus/zwager wordt geïnstalleerd.

update: waarvan akte