yup
Vanmiddag gezwommen in het Flevoparkbad. Dat stond al heel lang op mijn dingen-om-te-doen lijstje. Want het is natuurlijk erg luxe om een zwembad in de buurt te hebben. Het was vrij koud (buitenbad), maar ik ben geen mietje.
Het voelde erg goed. Fijn ook om snel thuis te zijn en te kunnen douchen. Ik voelde me erg senang, zo in mijn Indische Buurtje. Ik besloot met dat gevoel nog snel even binnen te wippen bij het kleine Spar-supermarktje hier om de hoek. Daar kom ik zelden, omdat het assortiment nogal beperkt is. Alsmede de openingstijden.
Nu voelde ik me nog senanger. Wat was ik toch een echte buurtbewoner aan het worden hier!
“Deze broccoli moet eigenlijk nog even gewogen worden,” sprak de kassaman vriendelijk tegen mij. Daarmee was helder dat deze yup al jaren uitsluitend bij de Albert Heijn komt.
Wat een opgeruimde, ja, “snoezige” jaren 50 – actie van je!: “Ik placht me in den vroegen ochtend in het buitenbad mieters te traineren, teneinde me voor te bereiden op een werkzamen dag.”
Je doet de voormalige gemeente Watergraafsmeer, op welker grondgebied je je inburgert, eer aan. Er is zelfs een Radioweg – dáár zou je moeten wonen.
Bij de weg, mij viel jaren terug op, toen ik voor het eerst en laatst in een Leids buitenbad was, dat bemutste, vanzessenklare, Croma-bakkende, bejaarde dames veel beter buiten kunnen zwemmen dan ik: het is koud, koud, koud en wat moet je dan zonder speklaagje, een studentenkater en een slaapgebrek?
Meteen weer terug in bed!: daar is het warm. Was ik nou helemaal dol in het hoofdje geworden om mezelf zo te pijnigen vóór negen uur in de ochtend tussen voortploegende vrouwelijke vleeshompen? Niet eens een leuke jongen om te bekijken… Tsss, voortaan weer gewoon in de middag naar de sportschool met de andere mietjes.
Maar geef ze van jetje die badmutsen! Mieters! Dan bak ik alvast de eieren.
Vermaak je,
E.