Telecomproviders T-Mobile en Vodafone dragen structureel sms-berichten van hun klanten over aan de opsporingsdiensten. De recherche, de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) en de politie krijgen de berichten toegestuurd zonder de vereiste toestemming van rechter-commissaris of minister van Binnenlandse Zaken. NRC
Achter de bar stond een computer met Windows Media Player. De muziekbestanden stonden in de map c:\mijn documenten\jordaan. De MP3′s waren af en toe van een vrij beroerde kwaliteit – en nu heb ik het over de gebruikte compressie, nog niet over de nummers. Op de geluidsinstallatie was een draadloze microfoon aangesloten en enkele gasten zongen de gedraaide nummers mee. Iedereen kende alle teksten. Aan de bar hingen een aantal stamgasten, waarvan er een elke minuut HOPPAAAAJ uitbracht, zwaaiend met zijn lege bierglas. De bazin van uitspanning gaf af en toe een zwaai aan de lamp boven de bar. Die was daar op gemaakt, gezien de forse ketting waarmee hij aan het plafond was bevestigd. We brachten de gemiddelde leeftijd wat omlaag met onze binnenkomst. Dat werd beloond met gratis onbestemde shotjes van een soort koffielikeur.
Enfin. Amsterdam.
Vanmiddag gezwommen in het Flevoparkbad. Dat stond al heel lang op mijn dingen-om-te-doen lijstje. Want het is natuurlijk erg luxe om een zwembad in de buurt te hebben. Het was vrij koud (buitenbad), maar ik ben geen mietje.
Het voelde erg goed. Fijn ook om snel thuis te zijn en te kunnen douchen. Ik voelde me erg senang, zo in mijn Indische Buurtje. Ik besloot met dat gevoel nog snel even binnen te wippen bij het kleine Spar-supermarktje hier om de hoek. Daar kom ik zelden, omdat het assortiment nogal beperkt is. Alsmede de openingstijden.
Nu voelde ik me nog senanger. Wat was ik toch een echte buurtbewoner aan het worden hier!
“Deze broccoli moet eigenlijk nog even gewogen worden,” sprak de kassaman vriendelijk tegen mij. Daarmee was helder dat deze yup al jaren uitsluitend bij de Albert Heijn komt.
Gisteren had ik twee optredens. Tussendoor was te weinig tijd om naar huis te gaan, maar het was mooi weer. Dus ik ging ergens buiten zitten, aan een plas ergens in de buurt van Arnhem.
Er kwam een meneer met een gele radiografisch bestuurbare speedboot. Dit verzin ik niet. Hij startte ‘m. Dat ging niet zonder problemen, maar op een zeker moment liep het motortje dan toch. Eerst liet de man het bootje een paar keer langs de kant varen. Dat leek me verstandig, gezien de startproblemen. Hij had geen bootje bij zich, het water was best diep en zwemmen leek me geen optie. Maar hij kreeg er genoeg vertrouwen in om ‘m verder de plas op te sturen.
En daar sloeg de motor af.
