Even de stoerste vrouw die ik ken in het zonnetje zetten: collega (en tevens ex-collega) Marijn de Vries. Ik laat haar het zelf vertellen:
In mijn vorige leven als redacteur voor Radio 1 heb ik een verhaal gemaakt over Wybe, die zou sterven als hij geen nieuwe lever zou krijgen. Die documentaire is genomineerd voor De Tegel, zeg maar de Oscars van de journalistiek.
Zij is overigens zo stoer omdat ze keihard en ver fietst. Lees er alles over op haar weblog.
Ruim een maand geleden, op een vrijdagavond. Tegen zevenen verliet ik voor de laatste keer de parkeergarage van mijn voormalige werkgever. Achter in de auto lag een riante bos bloemen van de collega’s. Toen mijn auto naar boven reed, kon ik het niet laten een extra dot gas te geven en een kleine vreugdekreet te slaken. Of was het een strijdkreet? meer
Het begon allemaal in Artis. Daar was ik door E. mee naar toe genomen, want er stonden sterrenkijkers. Toen het een beetje opklaarde konden we Saturnus zien. Je weet wel, de planeet met ringen er omheen. Dat wist ik van de KIJK, hoewel ik altijd heb gedacht dat het de beste grap van ons zonnestelsel was. Maar nu heb ik ze echt gezien, met mijn eigen ogen. Een lichtgevende schijf omarmt een lichtgevende bol. Dat was heel mooi, dus planetenkijken wordt mijn nieuwe hobby.
We gingen naar een café, waar collega C. plaatjes draaide. Ik raakte in gesprek met een Chinese jongen. Hij woont sinds een jaar in Amsterdam en komt oorspronkelijk uit Shanghai. Hij is enigst kind, zoals dat daar gaat. En hij is homo, wat zijn ouders waarschijnlijk niet weten. Hij was heel aardig, dus alle Chinese jongens zijn aardig.
Daarna raakte ik in gesprek met een Argentijnse jongen van 27, die dacht dat ik 23 was. Hij is leraar in Engeland en was op vakantie in Amsterdam. Hij zei ‘Don’t cry for me Argentina’ in het Spaans in mijn oor. Hij wilde nog ergens dansen, dus bracht ik hem naar een plek waar dat op dat tijdstip nog kon. Voordat hij naar binnen ging, moest ik hem mijn nummer geven. Hij was leuk, dus woon ik binnenkort in een hutje op de Pampa.
Even over voicemail van KPN. Voordat ik het bericht hoor waar het allemaal om draait, ben ik twintig seconden verder. Dat klinkt als weinig, maar het irriteert me mateloos.
Kan dat uit?
Het is doorgaans niet voor niets dat je bij mij in m’n voicemail belandt. Dan ben ik bezig en berichtjes hoor ik dan graag rap en zonder gedoe. Op die momenten hou ik er niet van eerst tot twintig te tellen en te worden behandeld als een debiel met Alzheimer.
Over een paar maanden ben ik toe aan een nieuw abonnement. Hoe lang duurt het bij jouw provider tot je krijgt wat je wil?
De eigenaresse van Café de Balk heeft de vroegere caféruimte omgebouwd tot rookruimte en tapt bier in het rookvrije voormalige opberghok. Voor de inspectie voldoet het café daarmee aan het rookverbod. RTVNoord
Gefeliciteerd. De rokers staan sinds juli, dus al negen maanden, te kankeren (ha) op het rookverbod. Samen met de Nederlandse Horeca.
Nu, april 2009, zijn ze er dan eindelijk in geslaagd iets te verzinnen.
Je kan een kind krijgen in die tijd. Mits je sperma het nog doet.
Wanneer het eerste wat je moeder zegt als ze je ziet is:
“Is je kapper dood?”
Dan noem ik dat niet subtiel.
