Vandaag interviewde ik voor mijn werk een neurowetenschapper. Dat was geweldig, want deze zelfde man was tot 2002 de gitarist van The Scene.
Met mijn vroegere bandjes heb ik heel vaak Iedereen Is Van De Wereld gespeeld. Met die keiharde gitaarscheur aan het begin. Dat was altijd heel erg lekker om te doen, vertelde ik hem.
“Die was van u?” vroeg ik de neurowetenschapper. Het antwoord was een brede glimlach.
Daarna vertelde hij me van alles over The Scene en over Iedereen Is Van De Wereld. Dat was toen ik mijn jas al weer aan en mijn recorder uit had.
Toch jammer he, dat je dat soort dingen dan weer niet op de radio hoort.
reageren

“Hij praat niet met jou,” zei Flapdrol. Ik had net iets gezegd tegen een jongen die ik niet kende. Hij en Flapdrol hoorden kennelijk bij elkaar, of in ieder geval volgens Flapdrol. Nu weet ik niet eens meer wat ik toen zei. Erg belangrijk was het niet. Maar wel gevat, ofzo. Ik verwachtte een lach in ieder geval.
Afgelopen weekend werd ‘Het TV-moment van het jaar’ gekozen. Gemist? Geeft niet.