conversatie
Hij heeft blond haar en hangt onderuit naast me in het raam. Het is half vier in de nacht. Ofzo. Hij moest eerder die avond optreden en had daarvoor een anker-tatoeage geschminkt gekregen op zijn arm. Die liet hij voor de grap zitten, had hij me verteld. Dat was voordat het bier op was.
Ik waag me maar niet aan de wijn uit plastic bekertjes, zoals sommige anderen. Ik zeg dat ik het een leuk feestje vind en hij stemt daar mee in. Hij zegt het enigszins gelaten, eigenlijk. Pas dan bemerk ik dat aan de andere kant van hem een jongen zit die z’n hand om zijn knie heeft gelegd.
“Is hij je vriendje?” vraag ik.
“Daar zijn de meningen over verdeeld.”
Wat heeft het plaatje van Flo & Bas daarmee te maken?
Dat weet niemand…
was dat trouwens de turner of de dronkaard?
De turner. Het was het feestje van Flo & Bas..
Wel alles vertellen he Botte :)
Het was trouwens de turner…
Yup.
Ik ben altijd een beetje voorzichtig.
doe nou es hetro worden, echt waar, ze staan voor je in de rij…
Dit is minstens zo leuk.
Die turner toch
Daar zijn de meningen niet meer over verdeeld.
En wat is er dan precies met die turner?
De arme lezer blijft met raadselen achter: waarom stelt de ik de vraag? Uit interesse voor de blonde jongen? Dat kan, maar hóeft niet.
Maar vooral: en hoe ging het nou verder? Vertel! Vertel! Het eind laat alle mogelijkheden open. Zo schiet het ook niet op!
Hierbij dan een mogelijk eind door een lezer:
——————————————————-
“Daar zijn de meningen over verdeeld”, antwoordt hij met een kleine twinkel in zijn ogen.
“Zullen we naar huis?”, vraagt het jongetje van de knie.
De blonde jongen stemt toe. Als ik thuiskom, vind ik het telefoonnummer dat hij stiekem in mijn jas heeft gestopt. Moet ik hem bellen?
—————————————————
Zoiets? Enfin, de volgende lezer mag er een ander eind aan breien: het kan echt elke kant op. Ik dacht, ik houd het nog maar netjes. Groet, E.
——————–
Ik doe het niet. Ik besluit een logje erover te schrijven…
——————–
(maar stiekem ben ik eigenlijk ook wel benieuwd)