bottejellema.nl

dag Matthijs

Het waren fijne jaren. Maar ik haak af. Voor zoiets is altijd wel één moment aan te wijzen. Dat kan ik je precies vertellen. Toen ik je gisteren zag meeklappen met Frans Bauer en Marianne Weber op de 1 en de 3. 

Je koos er in het nieuwe seizoen voor om je volledig te richten op De Wereld Draait Door. Dat snap ik wel, want DWDD is natuurlijk onmiskenbaar een hit. In jouw plaats had ik wellicht hetzelfde gedaan. Maar weet je dat ik je juist zo sympathiek vond omdat je HollandSport ook nog deed? Dus dat hielp niet.

Toen je in september weer begon, leek het alsof je je truukje in je zomervakantie had aangescherpt. Ja, of het is mij extra gaan opvallen, dat kan natuurlijk ook. Je poneert je mening tegenover je gast. Dan volgt in de voorlaatste zin een vileine opmerking. En in je laatste zin, voordat je je gast aan het woord laat, bevestig je de autoriteit van je gast op een zeer vleiende wijze. Je zal als gast toch gek zijn als je ongelokt in je tent blijft. Ondertussen zit ik op mijn bank verontwaardigd uit te roepen: “Thijs! Kom! Op!” 

Vorige week kwam daar nog iets bij. Ik hoorde jullie tune een keertje los, dus niet als de start van je programma. En daar hoorde ik wat ik al vermoedde: aan het eind zit er een juichend publiek standaard in gemonteerd. Normaal gaat dat feilloos over in het applaus van je echte publiek, maar nu niet, dus kon ik het horen. Dat vond ik wel wat een afknapper. Er wordt trouwens sowieso net iets teveel geklapt in je show.

Ik snap heus dat je Frans en Marianne had. Je kijkcijfers van gisteravond zijn ongetwijfeld extra fabuleus. Ik heb ook niks tegen Frans en Marianne. Maar er bestaan twee soorten muziek: goede en slechte. En dit is gewoon geen goede muziek. Terwijl je wel vaak goede muziek in je show hebt (Moke was je grote vergissing, maar die heb ik je van begin af aan vergeven).

En daar zat je. De regisseur koos er voor je prominent in beeld te brengen. Klap Twee Klap Vier, etcetera. Jij weet natuurlijk ook wel dat je uitsluitend op de twee en de vier moet klappen. Zo niet, dan is het slechte muziek. Je lachte er bij zoals de academici uit mijn studententijd die wegliepen met de Prisma-rijmwoordenboek prozak van André Hazes. Omdat het zo écht is. Maar nogmaals: het zal aan mij liggen.

Ik wil je natuurlijk wel te vriend houden. Want ik ben ijdel genoeg om ook in je show te willen. Met een verhaaltje over dat ik op de gitaar van Jeff Buckley heb gespeeld, of zoiets, of omdat ik een beroemd wordende zanger begeleid. Ik wil je nog wel eens uitleggen dat Les Paul niet de uitvinder van de elektrische gitaar was, zoals je ooit beweerde. Dus ik hou me aanbevolen. Maar ik hoop dat je begrijpt dat het voor mij qua kijken zo klaar is. 

Ik neem daarmee overigens afscheid van de gehele Nederlandse televisie. Het lijkt er namelijk niet beter op te worden. Ik zal slechts nog een journaal of een verdwaald Nova’tje kijken. Geen DWDD meer voor mij, sorry.

Daag, Thijs.