Vrij Nederland heeft een grappig dingetje op z’n website.
september, 2008 Monthly archive
Op het werk komen vele tijdschriften en blaadjes. Door de overstelpende hoeveelheid, lees ik daarvan slechts een fractie. Dat is ook geen probleem, want ze worden onder de verschillende medewerkers van het programma verdeeld.
Dat doet onze consistente productie-assistent J. altijd. Zij weet wel zo ongeveer wat de interesses zijn van de verschillende mensen, dus zij verdeelt het zo wat over onze postvakjes.
In de mijne legt ze ondermeer de blaadjes die met de agrarische sector te maken hebben. Omdat ik van een boerderij kom. Ergo: als er een koe op staat, is ie voor mij.
Ook al is het een vaag soort ICT-blaadje dat toevallig een artikel heeft over de community-vorming rond een televisieprogramma.
Een homovriend van me – ik zeg nadrukkelijk EEN, want er wordt hier wat afgeroddeld – had een one night stand.
Ik mocht er onder geen beding over schrijven, op straffe van een onwettelijke pijniging. Maar hij leest mijn weblog toch nooit en ik zet zijn naam er natuurlijk niet bij. Dus ik schrijf het maar op. Het is namelijk gewoon een té mooi verhaal.
Om vier uur in de nacht – dat noem ik nog niet ‘s ochtends – ging namelijk de wekker. Absurd natuurlijk en mijn vriend werd d’r al flink sacherijnig van. Maar wie schetst zijn verbazing? De one night stand stond op en moest eten…
Ramadan.
Er zijn – voor een kop koffie en een kop thee – twee karikaturen van mij gemaakt, toen ik ergens optrad. Welke vind jij de mooiste? Surf naar mijn Flickr!
Botte staat in de MusicMaker! “Al dertig jaar het enige allround vakblad voor muzikanten, bands en aanverwanten.” Met een verhaaltje. Koop ‘m maar, als je dat soms wil lezen. En ik geef nog een Muziek Tip ook, helemaal achterin.
Een volgende bescheiden stap in de richting van werelddominantie.
Trottoir, portemonnaie en boursin. Dit rijtje put mijn kennis van het Frans wel zo’n beetje uit. Niettemin won ik eerder al met Sjors de publieksprijs bij het Concours de la Chanson van de Alliance Française. Dientengevolge worden we met enige regelmaat gevraagd ergens op te treden met Franse liedjes. Zo kwam het dat we afgelopen weekend zes mini-optredentjes deden in de Jaarbeurs in Utrecht, waar een Franse beurs werd gehouden. En een beetje Francofiel spreekt daar natuurlijk Frans.
We zaten tussen twee optredens door even buiten. Een blonde mevrouw met een vriendelijk gezicht liep in de richting van het parkeerterrein en herkende Sjors en mij. Ze lachte en begon al lopend een heel verhaal. Het hield op toen ze voor ons achter de auto’s verdween, nog altijd lachend en bijna buiginkjes makend.
We hadden geen flauw idee wat ze zei. “Merci”, lachte ik. Dat leek me het beste.
D zegt: Al naar de AH geweest?
bj zegt: jij was het he!
D zegt: jij had een paraplu toch?
bj zegt: yup en jij de paarse jas
D zegt: jup that was me
bj zegt: het was gewoon een flirt!
D zegt: ja, de ogen verklapten het
bj zegt: ik keek, en keek daarna of je keek en hup
D zegt: maar dacht je ook dat ik t was?
bj zegt: eh nee… maar ik dacht: ha, leuk, een homo-uit-de-buurt
D zegt: Great dan ben ik nu officieel een homo-uit-de-buurt