Op de doorgaans tamelijk serieuze zender Radio1 wordt het nieuws voorgelezen dat Vera Keur stopt bij de Vara. De doorgaans nog veel serieuzere EO-presentator Thijs van den Brink heeft haar kennelijk nooit erg gemogen…
(klik hier indien niks is te horen)
Oeps…
(klik hier indien niks is te horen)
Op zondag 21 september worden opnames gemaakt voor een nieuwe wekelijkse show van Margreet Dolman voor Cultura, de digitale cultuurzender van de NPS. Sjors en ik zullen die dag optreden. De uitzending kondig ik t.z.t. hier natuurlijk aan!
Nu had ik mijn nieuwe leren jasje uit Londen aan.
Bovendien reed ik in een 9-5 Estate, die leenauto waar ik het eerder over had.
En ik betaalde de benzine die d’r in moest met een belachelijk groot papiergeldbriefje.
“Zou ik het bonnetje van u mogen?” vroeg ik de dame aan de andere kant van het glas.
“En haar telefoonnummer, misschien ook?” gierde haar collega van een loket verder.
Onthouden voor later: opgetreden met Erik Mesie. Je weet wel, van Zonder Jou, Zoveel Te Doen en Stiekem Met Je Gedanst.
We stonden gisteravond op een bruiloft te spelen en daar kwam hij deze drie liedjes zingen. Wij begeleidden hem. Zonder ‘t van tevoren met hem te hebben gerepeteerd. Sterker nog: zonder het überhaupt ooit eerder als band te hebben gespeeld. We zouden het namelijk bij de soundcheck nog even doornemen, maar het was een verrassing voor het bruidspaar. En die zaten de hele tijd in de zaal waar we opbouwden. Het moest in de eerste klap goed. En dat was het wel.
Eigenlijk zijn we gewoon een goeie band. Je mag best fan worden, hoor.
Op donderdag 25 september heb ik een optreden met Sjors van der Panne voor de Alliance Française Utrecht.
Bla bla bla moeilijkheden bla bla auto. Dus ik krijg een vervangende wagen mee. Ik zeg bewust ‘wagen’, want het is een 9-5 station. Om niet ladingen geld in de parkeermeter voor mijn deur te hoeven gooien, vraag ik bij een informatienummer van de gemeente Amsterdam of er een soortement van regeling bestaat voor vergunninghouders met een vervangend auto. Die bestaat, maar dan moet je wel even naar het servicepunt, ergens op een vaag industrieterrein, naast de Hells Angels.
Ik heb ooit in een gemeente gewoond waar het voldoende was om een briefje met ‘vervangende auto’ achter je voorruit te leggen, als je een vervangende auto had. Maar de tijden zijn veranderd, want de parkeervergunning is ook niet meer wat ie was.
Bij het servicepunt (tot half elf ‘s avonds open!) zat een redelijk aantal mensen te wachten. Ik had dus even tijd om rond te kijken. Het leek me op dat moment al een stukje op mijn weblog waard. Ik zal dus beschrijven hoe het er daar uitzag.