lijn 10, halte Spiegelgracht
Je zat op het bankje en keek naar me. Kort. Maar langer dan zomaar. Het was er eigenlijk te donker voor. Daar. Ik zag in mijn ooghoek je een draai maken om op het bankje te kunnen zitten. Toen keek ik. Ik keek je recht in je gezicht. De straat was nat en het waaide. Overal glinsterden lichtjes in het natte, die om je aandacht vroegen. Echte druppen of zomaar onopgedroogd water, in een minikuiltje in het asfalt. Oranje en zwart waren alle kleuren. Lelijk. Ik fietste aan de andere kant van de trambaan en de straat. En je zag me, je keek naar mij. Uit alles koos je mij. En ik, ik fietste door. Alsof er weer eens niets was gebeurd.
Ik zeg: cursus flirten voor Botte!
…. je vangt elkaars blik, je lacht, je kijkt en vervolgt je weg met een grote glimlach op je gezicht. Stiekem nog een keer kijken om te constateren dat de ander ook nog even kijkt en dan vervolgens biede in de lach schieten.
Helaas is de zomer voorbij :)
Ja dat is wel mooi, maar het schiet niet op natuurlijk.
sukkel
Help me dan toch ook ‘s een keer.