Deze week kocht ik eindelijk eens een Echte koptelefoon.
Een Sennheiser HD 595.
Hij is genadeloos; ik hoor alles. Veel meer dan voorheen ook. Een tingeltje hier, een klein gitaartje daar, een zoemetje zus en een ghost-note zo.
Ik zal nu mijn complete platenbak plus mijn gehele iTunes opnieuw moeten beluisteren.
Mijn documentaire over de Telecaster wordt op zondag 17 augustus uitgezonden op Radio 1!
Klik hier om dit in je digitale agenda te zetten. Werk je analoog: zondag 17 augustus tussen negen en tien uur ‘s avonds.
Vanochtend vroeg begon dag 3 van gaten boren.
Nogmaals de lezersvraag: op welk punt in het boorproces heet een muur geen muur meer?
Iemand heeft – geheel tegen de afspraken in – ongeadresseerde post in mijn brievenbus gestopt. Daar zat een kaartje van IKEA tussen, met de volgende tekst:
“Een beetje designer vindt die onbenutte ruimte en maakt er handig gebruik van. Maak de dobbelstenen en ga op zoek in jouw huis!“
Waarom heb ik toch hele andere associaties bij dit soort dobbelstenen…?
Zo sprak Mart afgelopen week maar weer. Ik voelde hem al aankomen, maar was te laat met wegzappen. Ik was genoodzaakt daarna op mijn kop te gaan staan, euro-dubbeltjes te poepen, konijnengeluiden te maken, knalhard muziek van Frank Zappa te draaien, mezelf te verminken, 386.422 gaten in hard beton te maken met mijn klopboor en tot slot nog drieënenhalf uur op het draaiplateau van mijn platenspeler te staan.
Eerdere meningen over doping in de Tour & Mart: hier (2006) en hier (2007). Kapte vorig jaar bij doping-betrapping een Duitse zender nog met het uitzenden van de Tour, inmiddels begint het te wennen. Inderdaad, ‘hij’ wacht op niemand.
Mart, e.c., ga toch verschrikkelijk strakke onderbroeken kopen! Ik fluit even een hysterisch liedje.
Broer en ik zaten in een late trein van Utrecht naar Amsterdam. We praatten over muziek. In het Fries, want dat spreken wij nou eenmaal. We hadden het over de galm van het concertgebouw, arrangementen voor blazers en tempo’s in het algemeen.
“Wat zitten jullie nou intelligent te doen? Metronoom! Dat woord zou ik nou nooit gebruiken!”
Het kwam vrij onverwacht. Van de andere kant van het gangpad, waar drie studentes zaten. Ze kwamen net uit de kroeg.
“Je haar ziet er natuurlijk uit. Mag ik er eens aan voelen?”
En zo kwam het dat er een studente door mijn haar stond te voelen, tegen één uur ‘s nachts, ergens bij Abcoude.