Ja, je ziet het goed. Twee tweedehands LP’s van Edith Piaf. Voor een paar euro’s gekocht bij Concerto. Als de zon straks weer eens schijnt, zet ik die OP en waan ik me vanaf mijn balkon in Parijs anno 1950. Want dat is goed.
Ter compensatie van die ouwe meuk kocht ik ook nog twee Compact Discs. De laatste van Feist en de laatste van Rufus Wainwright. Dus.
Gisteren werd bekend dat acteur Youssef Sjoerd Idilbi zichzelf van het leven heeft beroofd. Begin 2007 interviewde ik Youssef Sjoerd bij de première van de voorstelling Is.Man van Adelheid Roosen. Dit is een deel van de reportage die toen is uitgezonden bij AVRO Radio 1.
Op het naamplaatje op zijn jasje stond ‘Joeri’. Hij zat achter de kassa bij mijn probleem-Albert Heijn, waar normaal gesproken Fatima’s zitten. Ik had Joeri nog niet eerder getroffen, maar gezien zijn werktempo was hij geen beginner.
Zoals iedereen bij Albert Heijn, moet hij een jaar of zeventien zijn. Hij had een duimring. En nog wat andere versiersels, die de Fatima’s en Achmeds nooit hebben. Hij keek een beetje vermoeid.
Nadat ik had betaald, kreeg Joeri een bekende aan zijn kassa. Ze grapten wat naar elkaar. De bekende viel Joeri’s afwezige blik ook op en vroeg of het een beetje ging.
“Weet je wat het is. Ik kreeg vanmiddag een telefoontje van m’n ouwe heer,” zei Joeri met een stevig Amsterdams accent.
Hij wachtte heel even en zei toen: “Maar die ken ik helemaal niet.”
“Na ruim zes jaar een dagelijks weblog te hebben verzorgd voor de VPRO, denk ik dat de tijd is gekomen op zoek te gaan naar nieuwe ideeën.”
…. wat heb ik nu nog op het internet te zoeken?!?
Bieslog is voor mij een grote dagelijkse inspiratie, een voortzetting van Keek op de Week, de website die alle anderen overbodig maakt (nou ja, bijna dan) en die met de meest hilarische webcam (zes jaar lang, of misschien iets korter, maar lang, uitsluitend gericht op een klok… hoe Amélieësque!)…
Zo, na al het Telecaster en Jeff Buckley gedoe hier, wil ik proberen weer normaal te doen. Het is per slot van rekening een weblog. En om te voorkomen dat ik daadwerkelijk in een zwart gat beland, kan ik maar het beste weer doorgaan waar ik was gebleven. Bij de gebeurtenisjes, die ik hier dan zo wat opschrijf.
Het is ondertussen natuurlijk gewoon zomer geworden. Daarom zie je hiernaast een plaatje van de ijscoman die bijna iedere avond hier de straat in rijdt. Dat klinkt dan zo:
En vrijdagavond zat ik op de kade aan de Amstel. De rand was daar van steen. Die was de hele dag flink opgewarmd door de zon en tot ‘s avonds laat kon ik genieten van de kadeverwarming, terwijl de zon achter de stad verdween. Dat plekje ga ik onthouden.
Zaterdagochtend kocht ik Grace van Jeff Buckley (ja sorry, het hobbelt nog wat door) op vinyl! Met die prachtige cd-voorkant nu meer dan vier keer zo groot. Alleen daarom is het al een aanrader. s’ Middags maakte ik weer muziek met Sjors. Ik besloot voor de zeshonderddertigste keer in mijn leven muzikant te worden, voor zover ik het niet al ben. Ik ben benieuwd.
Zondag was ik in Friesland, waar ik speelde met mijn kleine neefje, reed op de nieuwe quad van heit, volleybalde met m’n broer, barbequede met de hele clan en uiteindelijk ‘s avonds de zon achter de horizon zag zakken op een beschut terrasje naast de boerderij, onderwijl fikkie stokend. Dat was zo mooi, dat ik niet eens op het idee kwam om er een foto van te maken.
(Logje voor de internationale Jeff Buckley Googleaars.)
Playing Jeff Buckley’s guitar
Flying to New York, meeting one of Jeff Buckley’s friends and being allowed to play his guitar. This is a dream that came true for me. Since the singer/songwriter passed away 11 years ago no one has been granted access to this instrument. I made a documentary about the guitar model Fender Telecaster for the Dutch radio program ‘De Avonden’. Jeff Buckley is one of the most famous players of this guitar model.
Telecaster
The sixty-year-old guitar model Telecaster was the first commercially successful electric guitar. The Telecaster has to a large extent defined the ‘guitar sound’ as we know it. I bought one myself and became fascinated by the instrument. The sound is beautiful and I succeeded in closely approaching Jeff Buckley’s sound as heard on one of the nineties most important albums; Grace. I was curious as to the whereabouts of his Telecaster. After a great deal of research I discovered its location. Brooklyn.
Jeff Buckley received his Telecaster on loan from a friend, after all his valuables had been robbed from his Los Angeles apartment at the beginning of his career. He built his sound around the instrument and recorded his successful and sole album Grace with it. In addition he toured the world with the instrument. He never returned the guitar. After Jeff drowned in the Mississippi near Memphis, the Tele returned to its rightful owner, Janine Nichols who still has it in her keeping.
Playing
I met Janine and interviewed her. And she allowed me to play the guitar. It was a fantastic and unreal experience. The road case does not close properly, she has never cleaned the guitar and it has definitely taken a beating. But it still plays wonderfully. I noticed that Jeff had adjusted and tweaked the instrument to perfection, as it played it with ease and delight. A truly unforgettable experience.
Janine told me that she had never previously allowed media people close to the Telecaster. She does not like media attention. The fact that I am a radio-maker – less fuss than television – was my ticket to this unique opportunity. The documentary can be found on the Internet – see the link below. It is mainly in Dutch, but the interview with Janine Nichols is in English and has not been overdubbed. If you are not fluent in Dutch, you might want to skip the first ten minutes.
Listen online
Listen to the documentary online: website of ‘De Avonden’ (click on ‘Broadcaster – een zoektocht naar de ziel van de Telecaster’ on the right).
Botte Jellema, May 2008
Terugluisteren kan inmiddels op de website van De Avonden.
Broadcaster – een zoektocht naar de ziel van de Telecaster