bottejellema.nl

NYC: terug

Oh, jullie zijn alvast begonnen met de zomertijd hier. Okay.

Ik ben vrij gaar; vannacht ben ik terug gekomen. Nu zit ik weer lekker in m’n eigen huisje en dat voelt eerlijk gezegd wel heel lekker. Ik kan niet wachten om al het materiaal te beluisteren (en te bekijken) dat ik/we hebben opgenomen.

We vlogen met Northwest. Maar naast elkaar zitten was om een of andere wonderlijke reden onmogelijk. Er was een plek helemaal voorin, waar je de benen languit kon doen, en een plek helemaal achterin, bij een raampje. Officieel zou ik voorin moeten zitten, maar we besloten te ruilen. Ik wilde ook best wel bij ‘t raam.

Dat was initieel niet zo’n succes. Alle huilende kinderen zaten namelijk ook achterin. Nadat eentje had overgegeven en een volgende het op een schreeuwen had gezet, vermoedde ik dat het wel eens een lange nacht kon worden. En ik ben al niet zo’n slaper in bewegende dingen… Maar afgezien van behoorlijke turbulentie viel dat nogal mee.

Want we vlogen tegen de nacht in, richting de zonsopgang. En dat kon ik door dat raampje van mij alles mooi zien. Een prachtig wattenveld van wolken en alle pastelkleuren aan de horizon. Ik had het nog nooit meegemaakt. Ik zette Arvo Pärt aan op de iPod (vooral Spiegel Im Spiegel is wel drie keer voorbij gekomen) en ik vond de wereld prachtig. Alles komt goed en wordt mooi.

Veilig thuis. Moe. Later meer.