bottejellema.nl

“Schikt het even?”
Ja, dat deed het, want ik had hen per slot van rekening zelf gevraagd om een antwoord. In mijn meterkast zit namelijk een stickertje. Ik heb daar een dubbele meter, zoals zoveel mensen. Op het stickertje staat wanneer er van de ene meter naar de andere wordt geschakeld. Namelijk ‘s avonds om elf uur en ‘s ochtends om half acht. Bovendien om twaalf en twee uur ‘s middags. Dat geloofde ik niet. Dus ik wilde wel eens weten hoe het zit.

“Het avondtarief gaat in Amsterdam om negen uur in.”
Goed, ik dacht al jaren dat dat om zeven uur gebeurde. Ik heb dus menig wasje gedraaid in het hoge tarief.

“U wilde ook nog weten of het dubbele tarief ook voordeliger is. Maar ik zie hier dat u niet een dubbel tarief heeft. De standen van beide meters worden voor uw rekening bij elkaar op geteld.”
Oh. Dus dat ‘s avonds en in het weekend de was doen van mij, heeft geen enkel voordeel opgeleverd.

“Ja, het is ook maar zelden voordeliger hoor. U moet zeker de helft van uw energie na negen uur ‘s avonds gebruiken voordat het voordeliger is ten opzichte van een continuetarief.”
Oh. De helft! Zoveel duurder is het hoge tarief ten opzichte van het continuetarief dus. Ik zal het nog eens narekenen, maar het lijkt me onwaarschijnlijk dat ik ‘s nachts meer gebruik dan overdag.

“We bieden het de mensen ook eigenlijk niet meer actief aan.”
Nee, dat lijkt me inderdaad niet erg nuttig. Dubbele meters zijn ook niet zo’n zinnig fenomeen meer geloof ik.

“Heeft u verder nog vragen?”
Ja, ik heb toch wel groene stroom, hoop ik?

“U heeft NUON actiestroom. Dat is grijze stroom met korting en geen groene stroom.”
AU. Een soort Aldi-stroom, in plaats van biologischewinkel-stroom. Ik was met stomheid geslagen. Daar heb ik werkelijk niet bewust voor gekozen indertijd. Ik zit er nog twee maanden aan vast, dus geeft wat hoop. Maar ik schaam me diep, als milieufreak.

Ik heb haar bedankt voor de nuttige informatie. De rest van het weekend ben ik bezig met de verwerking. En ik heb meteen de wasmachine aangezet.

Gijsbert maakt zich zorgen over de publieke omroep.

Dit kerststerretje wist het in mijn huis precies vijf dagen vol te houden, alvorens het loodje te leggen.

Zoals met zoveel levende dingen heb ik het vol enthousiasme in huis gehaald. Laat het een waarschuwing zijn!

Dit is mijn gitaarnagel. Afgelopen weekend heb ik nogal veel gespeeld. Ik heb daarbij mijn plectrum zo vast, dat er in bepaalde gevallen net iets van mijn nagel ook de snaren raakt. En dat slijt dan.

Je ziet dat vanaf het midden van de nagel hij in een rechte lijn schuin naar rechts afloopt. Daar zou het forensisch instituut een aardige hoofdbreker aan hebben, mocht ik onverhoopt anoniem sterven na een optreden.

Voelt wel lekker eigenlijk, zoveel spelen.

VET! VET VET!!! Funk, punk, rock, lekker, groove, GOED! Iets tussen Relax en Horn Of Plenty in, als je het met iets Nederlands zou willen vergelijken. Dit is het enige dat ze op de u-buis hebben staan, helaas, zou’k bijna zeggen.

Broer zag ze in Zuid-Afrika spelen en volgens hem waren ze op het podium nog vijf keer zo goed als op de plaat. Hij nam een CD van hen mee en was zo stom om die aan me uit te lenen. Voorlopig heeft-ie die dus nog niet terug!

“Na een dag was de lol er wel af. Het lijkt wel of ik een bijna-dood-ervaring heb gehad, zoals ik nu ineens vanzelfsprekende dingen als licht en verwarming heel erg aan het waarderen ben.“

Gijsbert woont in de Bommelerwaard.

Ja en voor je het weet gebeurt hier even helemaal niks. Ik moet natuurlijk ook alles zelf doen. Er waren twee redenen voor de stilte. De eerste is dat ik even druk was met een reeks aan feestjes en ander gereutel (werk en zo, u kent het wel). De tweede is dat ik mijn eigen digitale gebrabbel ook wel een beetje zat was.

Daarvoor kreeg ik steun uit onverwachte hoek. Nobelprijswinnares Doris Lessing (ze is 88, nog nooit van gehoord, sorry) moet ook niets van mijn geouwehoer hebben:

“What has happened to us is an amazing invention, computers and the internet and TV, a revolution. This is not the first revolution we, the human race, has dealt with. The printing revolution, which did not take place in a matter of a few decades, but took much longer, changed our minds and ways of thinking. A foolhardy lot, we accepted it all, as we always do, never asked “What is going to happen to us now, with this invention of print?”

And just as we never once stopped to ask, How are we, our minds, going to change with the new internet, which has seduced a whole generation into its inanities so that even quite reasonable people will confess that once they are hooked, it is hard to cut free, and they may find a whole day has passed in blogging and blugging etc.” via

Wat moet ik daar nu weer mee, als deel van a whole generation. Dat is een hoop tekst hoor, van deze mevrouw. Heb ik allemaal weer niet gelezen. Zoals ik heel veel niet heb gelezen. Onlangs had ik een schrijver over de vloer, die ongetwijfeld mijn boekenkast heeft bekeken. Hij zei er niets over, maar ik vraag me af wat ie dacht. Zal wel niet al te best zijn.

Dus. Binnenkort toch maar weer meer hier, met hilarische plaatjes en dito anekdotes. Over niks, dat is maar het beste.