het is me wat, met de wereld
“Dat Myanmar he, met die protesterende monikken, waar ligt dat eigenlijk?” Dat vroeg ik collega B. op de redactie. Ze wist het ook niet. Dat hebben we dus meteen uitgezocht. En passant kwamen we tot de conclusie dat wanneer wij, als journalisten, het al niet weten, hoe moeten ‘de mensen’ het dan weten… Niet dat wij het altijd beter weten, maar we weten toch wel veel, als nieuwsjunks.
Blackwater, ook zoiets. Ja, van gehoord. Ben ik nu dom? Ik heb begrepen dat het een beveiligingsbedrijf uit de Verenigde Staten is. En dat ze ook in Irak zitten, maar hoe of wat… geen idee. Tot ik vandaag een filmpje van collega H. kreeg toegemaild.
Nu even een meta-alinea, over dit bottejellema.nl van mij. Het is helemaal niet journalistiek bedoeld, noch probeer ik hier mijn politieke overtuigingen neer te pennen. Het is, zogezegd, pretentieloos gereutel, altijd oprecht en hopelijk mooi. De enige urgentie die er is om hier wat op te zetten, is dat ik het ‘t waard moet vinden. Daarom is het hier soms drie keer per dag feest en soms drie dagen niet.
Maar dit moet u weten. Ja, het heeft in de kranten gestaan, ja het is op internet terug te lezen en ja het is journalistiek en politiek. Het is niet pretentieloos en ook niet mooi. Maar wel oprecht. En het gaat over Blackwater.
Dit filmpje is een kleine zes minuten aan relatief ingewikkeld Engels. Opletten dus. Aan het woord is Jeremy Scahill, een Amerikaanse journalist. Hij spreekt voor de de Amerikaanse Commissie van Defensie, een soort kamer- commissie, voorzover ik dat kan beoordelen. Ergens in mei van dit jaar al. Zijn punten:
- In Irak zijn tienduizenden tot honderdduizenden mensen, die in dienst zijn bij een commercieel bedrijf, zeg maar ‘huurlingen’, en die een militaire taak uitoefenen, gecontracteerd door de Amerikaanse overheid;
- Ze zijn zwaar bewapend en hebben op alle fronten beter materieel dan soldaten in dienst van het Amerikaanse leger;
- Sommige huurlingen verdienen in een maand meer dan gewone soldaten in een heel jaar;
- Gewone soldaten verlaten het Amerikaanse leger en worden ‘huurlingen’, omdat die worden gezien als ‘rockstars’;
- Van de gewone Amerikaanse soldaten uit Irak staan er 64 voor de ‘court Marshall’ voor moord; van de huurlingen slechts twee;
- Eén Amerikaanse generaal zag in slechts twee maanden tijd twaalf gevallen van huurlingen die Iraakse burgers beschoten, waarbij zes doden vielen;
- Niemand heeft toezicht of toegang tot de beroepslegers en wat ze uitvoeren, journalisten noch politici;
- De commerciele legers hebben (financieel) baat bij de escalatie van het conflict.
Deze man staat – nogmaals voor zover ik dat kan beoordelen – onder ede.
Mja, ik had het gemist… stom he? En u?
