Na ruim zes jaar in voor Nederland relatief grote steden te hebben gewoond, heb ik vandaag voor het eerst in mijn leven iemand in een burka over straat zien gaan. Van die zes jaar heb ik er twee in Amsterdamse probleemwijken gewoond (Bos en Lommer en heden de Indische Buurt).
Als je de verhalen van deze en gene mag geloven, zou je er over struikelen. Niet dus.
Omdat ik even alleen maar radio aan het maken ben en verder niet zoveel beleef, een logje met fijn grunge jeugdsentiment-nieuws (gewoon appeltje-c, appeltje-v).
De jongen die 16 jaar geleden de bekendste baby ter wereld werd, voelt zich nu net een pornoster.
Spencer Elden sierde in 1991 de hoes van het legendarische album Nevermind van de Amerikaanse grungeband Nirvana. Het beeld van de baby die onder water naar een dollarbiljet toe zwemt is inmiddels iconisch te noemen.
In een interview met muziekzender MTV erkent hij echter dat hij deels gebukt gaat onder de status die zijn foto met zich meebrengt. “Het voelt heel ongemakkelijk dat tientallen miljoenen mensen ter wereld mij naakt hebben gezien”, vindt Elden. “Ik voel me de grootste pornoster ter wereld.”
Zijn ouders kregen 200 dollar vergoeding voor de foto. De nu 17-jarige Spencer heeft nooit royalties ontvangen voor zijn afbeelding. Zanger Kurt Cobain had zijn ouders beloofd dat hij de jongen mee uit eten zou nemen als hij ouder was. Dit kwam er echter nooit van: in 1994 pleegde de depressieve Cobain zelfmoord. rtl nieuws
Tsja, Spencer… je hebt ook wel een beetje pornohaar he. Krijg je dat. Bovendien had je dan misschien niet ook in 2001 nog ‘s in je (halve) blootje achter een dollar-biljet aan moeten gaan zwemmen voor Rolling Stone Magazine.
Vanavond zat die zinsnede weer ‘s in het nieuws. Je hoort ‘m toch zeker dertig keer per jaar voorbij komen. Net zoals het voetbalveld is de provincie Utrecht een maat voor grootte. Dat het bij de mensen een beetje inzichtelijk wordt waar we ‘t eigenlijk over hebben. Dat ze zich er iets bij kunnen voorstellen.
Nu ben ik niet erg bekend met voetbalvelden. Maar van de provincie Utrecht heb ik nog veel minder een voorstelling. Ziet u het wangedrocht hier naast, het plaatje? Dat issem! Werkelijk! De grenzen van Nederland zijn al een wonder van landmeetkundige aard, maar provinciaal spant Utrecht toch werkelijk wel de kroon.
Het is een soort stervend nachtdiertje van onbekende aard. Enfin, moeten zij weten. Maar ‘t ziet er niet uit. En vooral: hier kun je je toch niks bij voorstellen? Zeg dan gewoon 1356 vierkante kilometer (Winkler Prins tm).
Gisteren had ik een soort van rustdag, na een fijne week met radio, waarover ik je hier al een tijdje verveel. Een goede plek om uit te rusten, leek me, is het Vondelpark. Marleen trad er op met haar band, dus er was een goede reden daar bij het openluchttheater te gaan zitten.
Maar daar wil ik het niet over hebben. Het gaat even om fietskleding. Na afloop van het concert liep het publiek zo wat weg en kwamen twee jongens, van begin twintig, op hun racefiets daar langs. Die bleven wat hangen bij vrienden, ofzo. In ieder geval: ze droegen fietskleding. Je weet wel: van die kleren die als een soort tweede huid fungeren. Met contouren, enzo.
Ze stonden mooi in het zicht, die jongens, op hun racefiets.
Ik weet niet precies wat de bedoeling van fietskleding is. Maar daar op die plek, met het warme weer, in de zon, met hun begin twintig en hun … contouren…
Fietskleding. Wat zal ik zeggen. Het is zomer!!
Muziek maken is erg leuk, maar damn… wat is radio maken toch mooi!!!
Vanmiddag maakten we de alweer een na laatste uitzending van Hagensopdemiddag op locatie, in Enkhuizen. Ik ben inmiddels te moe om nu nog even een sterk verhaal te typen, maar geloof me maar dat ze er zijn. Over hoe Enkhuizen niet is gebouwd voor verslaggevers met haast, hoe de Neeltje Jacoba er nou eigenlijk van binnen uitziet, hoe je een auto rijdend krijgt met behulp van een Radio1-paraplu… enfin, je moet er bij zijn.
Morgen (vrijdag 10/8) meren we aan bij de IJ Kantine bij de NDSM-werf in Amsterdam Noord. Kom ook!
Bij de foto: een luisteraar op de steiger naast ons zendschip Anna Maartje vanmiddag in Enkhuizen.
Van Terschelling naar Amsterdam
Zomer in Nederland. Dat is voor veel mensen water en bootjes varen. Het radio 1-programma HagensopdeMiddag vaart een week lang langs Nederlandse havens. Met een varende studio doet Pieter Jan Hagens de havens van West-Terschelling (6 augustus), Harlingen (7 augustus), Stavoren (8 augustus), Enkhuizen (9 augustus) en tenslotte Amsterdam (10 augustus) aan.
Niet alleen de reis gaat over water, uiteraard ook het programma zelf: water is elke dag van 15:00 uur tot 16:00 uur het ontspannen maar informatieve thema op Radio 1. Alles wat met dit meest voorkomende, vurig gewenste en net zo hard vervloekte element te maken heeft kan aan de orde komen: nut, overlast, kosten, plezier en sport. Pieter Jan Hagens spreekt met opmerkelijke opvarenden en u hoort spetterende onderwerpen en reportages.
Belangstellenden zijn van harte welkom op de kade.
Met muziek! Op de radio! Live! Kom ook! Tot dan!
