bottejellema.nl

“Wie woonde er in dit huis, en dan weder in dat huis, en hoeveel mensen bevonden zich achter die deuren en ramen verderop, die gelukkig waren? Dat er hier en daar, in een of twee van die huizen net zulk een jongetje woonde als ik, met dezelfde verlangens jegens mij als de mijne jegens hem, dat hield ik voor onwaarschijnlijk, hoewel het niet uit te sluiten was. Maar of het zo was of niet zo was, ik bedoel heel misschien mogelijk maar waarschijnlijk onmogelijk, ja, aan die gedachten had geen mens iets.” – Gerard Reve

Ik kan me voorstellen dat de ontluchtingssleuteltjeshandel niet extreem lucratief is. Het is natuurlijk zo dat iedereen die centrale verwarming met radiatoren enzo heeft zo’n dingetje nodig heeft. Maar aan de andere kant: het dingetje zelf stelt niet veel voor en als je er eenmaal eentje hebt dan zit je wel geramd.

Dus kan ik me de reactie van de ondernemersdesk van de gemiddelde bank zo ongeveer voorstellen als er weer enthousiaste jonge entrepeneur langskomt met een doortimmerd ondernemingsplan voor het opzetten van een ontluchtingssleuteltjesgigant. Alle begin is moeilijk natuurlijk.

Mocht het desondanks lukken bij de bank, en kan er een geschikt pandje worden gekocht en ingericht voor de ontluchtingssleuteltjeshandel, dan volgen er harde tijden. Zeker nu. Bij de Praxis hebben ze namelijk ook ontluchtingssleuteltjes te koop. Van inferieure kwaliteit, uiteraard, maar wel uitsluitend met VIER tegelijk!

Het resultaat: op de parkeerplaats van de Praxi in Nederland ontstaat een levendige subhandel. Want ja, de (semi)professionele ontluchter werkt met maximaal één sleuteltje tegelijkertijd. Dat weet iedereen. Er worden kraampjes opgezet door particulieren, die met drie overbodige ontluchtingssleuteltjes zitten. Zo’n overvloed is natuurlijk ook funest voor de prijs.

En zo doet de Praxis onze jonge ondernemer compleet de das om. Welk geniepig DoeHetZelf-marketinggenie heeft verzonnen dat ontluchtingssleuteltjes per vier verkocht worden? Hij gaat het nog ver schoppen. Maar wel over de rug van de eerlijke kwaliteitsontluchtingssleuteltjes-verkoper!

Er waren toch wat ongeruste reacties gekomen op dit bericht.
Het zag er dan ook niet uit.

Het enorme verband mocht er dezelfde avond al weer af. En inmiddels ben ik weer de symetrische strakke jeugdige schoonheid zelve. Nu nog wat mooi weer (potver!) en een tintje, dan kan ik de hort weer op. Zeg nou zelf!

Gisteren was ik toch onderweg en ik had tijd, dus ik reed maar ‘s even langs de Media Markt in Amsterdam Zuidoost. Toen ik er naar binnen liep, werd ik teruggeroepen door een slecht-pak-met-schoudervulling-en-een-V: “Meneer, wilt u uw tas in een kluisje doen?” Bij de ingang stonden kluisjes met transparante deurtjes, waarachter tassen te zien waren. Zoiets als in een zwembad.

Er zullen wel teveel dingen gejat zijn, maar dat zei hij er niet bij. Want dan impliceert hij natuurlijk dat ik een potentiële dief ben, wat voor hem zo is, maar wat hij weer niet zal zeggen. De volgende logische stap lijkt mij dat je je jas daar ook in een kluisje moet doen. Nog een paar jaar later mag je je helemaal uitkleden, wat dan wel weer grappig zou zijn.

In de winkel zelf liggen een groot deel van de hebbedingetjes in kunststof kluisjes. Als een soort grauwe beduimelde minivitrines zorgen die er voor dat je weliswaar je hebbedingetje bij je hebt, maar niet kan aanraken. Dan is de lol er wel wat af.

De kooplust verging me, om kort te gaan. Recalcitrant heb ik de DVD ‘An Inconvinient Truth’ gekocht, en die na de kassa zonder plastic tasje meegenomen naar de kluisjes. Opzichtig stopte ik daar de DVD in mijn tas.

Inkuilen. Met een Schuitemaker en een Fendt 510c.

Ja, spelen met m’n band natuurlijk. Zoals elk bandje zo’n beetje vandaag.

(Ik had graag een linkje gemaakt naar een aankondiging van ons optreden daar of vermelding van een evenement waar wij dan bij spelen. Maar ze hebben nog geen internet in Boxmeer.)

Ik had nog een bonachtig cadeau liggen, waarvoor ik een fijne bestemming vond. Twee boeken en een cd, die ik graag wil hebben. Nou dat kon.

Het bestellen ging vlot, bij Bol.com. Ik bestelde ze woensdagavond. Levertijd: 3 – 4 dagen, wat ik prima vond. Via e-mail werd ik op de hoogte gehouden van de ‘status’ van mijn bestelling. En dat ging nogal voorspoedig, eigenlijk. Met een beetje mazzel had ik ze nog voor het weekend! Snelle jongens, daar bij Bol.com.

Maar de postbode stond gisteren al voor de deur. En toen was ik natuurlijk niet thuis. Hij/zij heeft het pakje weer meegenomen. Nu kun je dat niet op dezelfde dag nog ophalen, ik weet ook niet waarom. Er staat er op het in mijn brievenbus gedeponeerde afschriftje dat het op de eerst volgende werkdag kan. Exit zaterdag en zondag. Maandag? Neen, dan is het kantoor gesloten.

Pas dinsdag dus. Ja, ik weet ook wel dat het nergens over gaat. Maar als ze nou iets langzamer… ach, ik vind het gewoon stom.com.