relax
Dat was even een vreemde ervaring gisteravond. Samen met Niels liep ik door Den Haag, waar hij woont, en waar men zich warmliep voor Parkpop. Op verschillende plekken in de binnenstad stonden podia. We hadden een paar matige coverbandjes gehoord, kortstondig.
We struinden over het Lange Voorhout richting het podium bij Hotel Des Indes en een paar vette bassen kwamen ons tegemoet. Daar hadden wij meteen een mening over, naar aanleiding van de matige coverbands die we al hadden gehoord. Bij het podium stond zo te zien een man honderd te luisteren – voor de ruimte die er was niet echt veel.
Maar toen we vlakbij waren herkende ik de sound (jawel) van de band. Het kon Relax wel eens zijn! Dat zou leuk zijn, want ik vind dat een hele gave live-band. Ze maken een strakke funky soort van fusion hiphop (jawel). Maar dan zouden er toch veel meer mensen bij wezen? Ik heb ze een vol Museumplein plat zien spelen. Eigenlijk hadden ze maar één hit, Calling ye name (Right Here), maar het is toch een grote band. Ze stonden op Lowlands, Pinkpop, Noorderslag…
Het was toch echt Relax daar in Den Haag. Om Eric Corton te citeren: “live toch wel een van de, zoniet de beste live band van Nederland”. Het was retestrak, zoals altijd bij Relax, en ondanks dat het bijna een privéfeestje was, erg gaaf! Op het eind van het optreden stonden er misschien tweehonderdvijftig man. Oh, oh, Den Haag!
