Gisteravond kreeg ik drie dingen te horen, van iemand die ik verder niet ken en die mij niet kent maar toevallig bij mij in de buurt zat in een café.
Het eerste was dat ik er uitzie als een gitarist.
Het tweede was dat ik lijk op de gitarist van Van Dikhout.
Het derde was dat ze dacht dat ik 22 was.
Prima.
Waaien deed het. En regenen deed het ook. Hard. Dit is een van de drie plekken waar het water naar binnen kwam zeilen hier.
Mijn huisbaas is er nog altijd van overtuigd dat ze voor mijn appartement ook heus wel 1.200 euro per maand kan vragen. Dus eigenlijk word ik nog ontzettend gematst ook.
Toen ik in juni drie keer had aangegeven dat het hier een rotzooitje is, heb ik de hoop maar opgegeven. Succes met de Huurcommissie.
Dweil ik ondertussen wel even.
(Zie mijn Flickr voor wat storm-foto’s)
Het huis waar ik woon beweegt bij harde windvlagen.
Op drie plaatsen lekt het, waarvan een onophoudelijk.
Warmte tocht er meteen weer uit door de talloze kieren.
Tijd om te verkassen. Later meer.
Er zijn een paar mensen op deze wereld waar ik jeuk van krijg als ik ze zie of hoor. Ab Osterhaus is er een van, maar ook een hele erge is Tjibbe Joustra, onze Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding.
Als je mensen wil aanzetten om iets te doen, dan heb je twee opties. Je beloont ze of je maakt ze bang. Stel nu dat je een lab hebt op het gebied van ziektevirussen en je wil eigenlijk meer doen. Meer geld hebben dus. Dan roep je af en toe dat de meest verschrikkelijke ziektes zullen uitbreken, die een substantieel deel van de mensheid de dood in zullen jagen. De vraag is niet OF DIE ZIEKTE ER KOMT, MAAR WANNEER…!!!!!!
Welnu. Stel je bent gesjeesd topambtenaar, omdat de gouden pisbakken.. omdat de marmeren vloeren… omdat er iets was in je vorige baan bij een overheidsdienst dat niet helemaal goed ging. En je hebt een andere functie gekregen, zeg maar “Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding”. Subsidie van de overheid, leuk pandje, leaseauto, laptop etc. En dat wil je toch graag zo houden, dus je gaat lekker terrorismebestrijding een beetje zitten coördineren.
Maar echt terrorisme bestrijden is natuurlijk niks aan. Een beetje jeugdwerk, wat buurthuizen en toekomstperspectief voor moeilijke jeugd, tsja… dat levert geen spectakel op. Daar scoor je niet mee. Het is natuurlijk wel van het grootste belang dat dat teampje van jou blijft bestaan. Tot je pensioen ofzo. Dus ja…
Dus je praat iedereen met enige regelmaat maar flink wat angst aan. Er is altijd wel een journalistiek programma dat voor het evenwicht weer eens een rechts onderwerpje nodig heeft of ergens op een maandag nog een gat heeft. Terrorisme is overal! Kijk die ONBEHEERDE TAS DAAR DAN! WAAR ZIJN DIE JERRYCANS?!?! JALLABA’S IN DE TREIN!!!! NIVEAU DREIGING BLIJFT SUBSTANTIEEEL!!!!!!!
Dan roep je dus wel eens wat… Kijk uit!!!! INTERNETTEN!!! NIEUW!!!! EN EEENNNGGG!!!!! GROOT!!! NU OOK IN HET NE-DER-LANDS!!!! WHOAAAAAAI!!!! RENNENNNN!!!!
Of ben ik nou cynisch?
Want al jaren kende ik Spinvis. Omdat hij briljante liedjes maakt, met vooral mooie teksten. Absurd ook.
Vorig jaar was ik even op Noorderslag en toen zag ik hem ook. De zaal was afgeladen. Waarom hem dan nu een prijs geven? Omdat ze achterlopen met het geven van prijzen aan hele goeie artiesten?
Hij verdient het hoor, zeker. Maar stiekem zijn er veel die dat wel verdienen…
Oud stukje geweldige Spinvis:
Ik ben een vrouw van veertig met een sigaret
Ik heb een buitenaardse stof in mijn bloed
Ik werd verleden jaar ontvoerd door een ruimteschip
En sindsdien gaat het met mij niet zo goed
Ik weet wel waar ze wonen
Want je kunt het zien als je de letters van hun naam omdraait
De waarheid is een raadsel
En dat gaat als volgt
Het is een goeie vriend maar altijd te laat
Ik heb een eigen flat
Ik heb de radio aan
Het is alweer woensdag
Ik heb een Golf GTI
Een tijdje terug reed ik een fietser dood
Maar gelukkig heeft geen mens me gezien
Het komt maar zelden voor dat ik een zin afmaak
En je maakt me echt niks wijs
Het noodlot is een raadsel
En dat gaat als volgt
Het kost je niks en toch altijd prijs
Mooi he? Van mem gekregen. Zonder verder een aanleiding ofzo, en dat maakt het nog mooier.
Gek eigenlijk, dat uitbundige voorjaar in mijn vensterbank. Omdat het nog steeds niet heeft gevroren, leef ik eigenlijk met m’n hoofd nog in de herfst. Dat gaat er meestal met de eerste heldere winterdag wel uit, maar die hebben we dus nog niet gehad. Ik ben gek genoeg nog niet toe aan de lente…
Nu heb ik een bloem! Sla dan die winter ook maar helemaal over.
(Behalve wanneer we nog kunnen schaatsen trouwens!)
Ik weet dat sommige mensen van mij vinden dat mijn emotionaliteit net zo veranderlijk is als het waterpeil in de polder. Instorten van verdriet of uit m’n dak gaan van blijheid, dat heb ik niet zo snel.