bottejellema.nl

“In 2003 hebben wij de functie van postbezorger geïntroduceerd. Er reeds meer dan 5000 postbezorgers in dienst genomen. De parttime postbezorger brengt de post rond met een zelfde hoge kwaliteit voor de klant tegen lagere kosten. Via natuurlijk verloop zullen tussen nu en 2012 maximaal 9.000 postbodes (uitgedrukt in fulltime functies) vervangen worden door 20.000 parttime postbezorgers.” TNT

Fantastisch bedrijf, dat Tee En Tee (ik WEIGER Tie and Tie te zeggen, zeker sinds ze in radioreclames kleine meisjes het in het Engels laten uitspreken… wat een onzin zeg).

Ik vrees dat mijn straat reeds wordt gelopen door zo’n parttime ‘postbezorger’. Met haast, kwa lagere kosten. Als een poststuk niet goed door de brievenbus past, dan duwt ie gewoon wat harder.

“…ik had nooit terug moeten komen uit Thailand, met dat kutweer hier.”

Met twee vrienden liep hij in een te lange jas en corpshaar voor de Kleine Comedy langs.

Hij zag er niet uit alsof hij die reis zelf had betaald.

Vrijwel maagdelijk! Mijn gehoor. Maar toch een dipje rond de zesduizend hertz.

Vandaag was ik op pad voor een reportage over lawaaidoofheid bij mensen in de bouw. Een groot probleem, waar op dit moment op ROC’s voorlichting over wordt gegeven. Daarbij wordt ook het gehoor van leerlingen getest. Resultaten van afgelopen maandag: slechts vier van de vijfentwintig gemeten jongeren hebben GEEN lawaaidoofheid!

Lawaaidoof word je niet alleen van herrie op de bouwplaats, maar ook van harde muziek. iPod’s, discotheken en dergelijke zorgen bij jongeren al vroeg voor doofheid. Dat zou bij mij dus ook best kunnen, omdat ik regelmatig met m’n band op het podium sta. En dat al een jaar of tien.

Van alle muzikanten ben ik vaak de enige die zonder oordoppen in staat te spelen. Ik vind die dingen vervelend, want ik kan de gitaar niet meer horen. Ik heb nogal goedkope. Daarenboven heb ik een relatief gunstige plek op het podium, waar minder herrie is dan elders. En ik heb ook vrijwel nooit last van suizingen na afloop. Dus.

De arts die naast de ROC-leerlingen ook mij wel snel even wilde testen, betitelde mijn gehoor als prima. Niet onbelangrijk, voor mijn werk.

Maar ik ga toch maar goede oordoppen laten aanmeten. Want dat dipje moet niet groeien.

Er gebeuren rare dingen. Met name in de politiek, heden. En Henk Rumsfeld Kamp, doet nu helemaal raar.

Gaat ie uiterst dubieuze lintjes uitdelen. Beetje wrijven in oude wonden. Tsja, dan worden ze kwoad, gek he? En dat voor zo’n tacticus.

En daarna zegt hij dat ie wel voorzitter wil worden van de Tweede Kamer. Nou goed, wat moet hij ook anders. Minister zal ie op korte termijn wel niet meer worden. En binnen de VVD kan hij niet verder zolang Rita en Mark nog aan het stoeien zijn. Als zwaargewicht zal ‘t hem nog wel lukken ook.

Maar we dachten toch dat hij voor een taak stond. Of je het er nu mee eens was of niet.

Ach, op dit moment is NL nog zo’n beetje het enige land in de wereld dat nog achter de oorlog in Irak staat. Dus wat maakt het ook uit… En wat weet ik er nu van?

“…toen zijn we doorgereisd naar Thailand en nou al met al ben ik vier maanden weg geweest.”

Hij stond me op de groenteafdeling in de weg.

“pardon, mag ik er langs?”

De wereld stinkt. Wereldreizigers, ook als ze terug zijn, nog meer.

Dit was vorige week, maar licht is licht.