bottejellema.nl

De Partij voor de Dieren hat in fûns oprjochte om de hynders fan it Noarder-leech te behoedzjen foar de slacht. In grut part fan de hynders is bestimd foar de slacht. De partij fynt dat no net mear akseptabel. Omrop Fryslân

De Partij voor de Dieren wil dat de paarden die in Fryslân door de storm van vorige week opgesloten raakten op een ‘dobbe’ behoeden voor de slacht.

Ik hou veel van dieren en dieren dood maken voor ons eigen eten is voor mij altijd punt van discussie. Ik kom van een boerderij, dus ik heb altijd tussen dieren/vee gezeten. Maar ik ben geen vegetariër en ik ben ook niet hypocriet. Die paarden werden gehouden voor de slacht en dit zijn zeker niet de enige paarden die daarvoor worden gehouden.

Eerder, toen de paarden nog omsloten werden door het water, stapte de Partij voor de Dieren naar de rechter om de veehouder aan te klagen. En die veehouder lijkt ook geen lieverdje te zijn, dus daar moet ook wel iets gebeuren lijkt me. Maar op dat moment moesten die paardjes worden gered. Op zo’n moment als politieke partij naar de rechter stappen is opportunistisch en laf.

Nu een fonds oprichten om een paar paardjes te redden is laf, opportunistisch en hypocriet. Ik sluit me volledig aan bij Micky Nijboer, een van de ‘redders’. Zij was gisteravond in Pauw en Witteman en ontroerde me in haar heerlijke Friese nuchterheid. Oh, hadden die Randstedelijke PvdD’ers dat maar!!!

Er gebeurt niks. Ik druk op het knopje.

*klik*

“Ehm.. mijn pasje doet het niet…”
“…”

“Hallo? Eh, Botte Jellema, ik werk bij de AVRO?”

“Ben u hier vandaag al eerder geweest?“
“Eh, ja, ik was hier om negen uur.”

“Oh. Dan klopt het wel.“
“???”

De slagboom ging open. Ik stel mensen met Een Systeem verder maar geen vragen.

Neem de titel en vergeet alles na het woord ‘America’. Niet eerder hebben Amerikanen zich ZO laten kennen voor de camera als in deze film. Borat haalt Michael Moore rechts (links?) in.

Toen T. en ik de bioscoop uit kwamen, hadden we het er over in hoeverre het echt was wat we hadden gezien. We zijn niet de enigen, zo te zien. Maar een aantal scènes moeten toch wel echt zijn geweest. Zoiets verzin je niet (helaas).

Borat discrimineert er lustig op los; de joden krijgen er flink van langs (NB: Sacha Baron Cohen, Borat, is joods) en ook sigeuners en homo’s hebben het zwaar te verduren. Misschien niet leuk voor Kazachstan, maar er is maar een groep mensen die echt voor lul staan: de Amerikanen. Zij doen vol overtuiging met Borat mee, en dat is niet gespeeld. Ook al is maar 10% echt, dan nog is het schokkend!

Het is sinds 1906 in Nederland verplicht een bel op de fiets te hebben. Maar er is natuurlijk wel meer verplicht, dus ik heb jaren zonder gefietst. Dat leverde nooit problemen op.

Hier in Amsterdam is dat anders. De fietsbel is hier een absolute noodzaak. Het is namelijk niet te doen om door deze stad te fietsen zonder toeristen van het fietspad te moeten jagen. Daar zijn drie reden voor: toeristen zijn blind, toeristen weigeren het bestaan van fietspaden te erkennen en toeristen zijn blind.

Op dit moment heb ik een bescheiden belletje op mijn fiets. Ondanks neurotisch gebel mijnerzijds moet ik af en toe toch nog remmen voor een of meerdere debiele toeristen. Veel mensen hier hebben daarom een bel op de fiets die het volume van een trambel evenaart. Dat zet zoden aan de dijk.

Die wil ik ook.

(het waaide gisteravond zo hard, dat er
koeien over Amsterdam vlogen…
serieuze shit, man!)

Ik figureer weer eens. Deze keer met alle liefde, en wel voor de ‘filmliefdes’. Klik hier om te zien wat dat nu weer is.

Goede vriend Robbert Blokland ondervroeg me over films. Daar leen ik me graag voor.

Ik figureer. Kijk maar eens tussen welke grootheden ik sta. Maar goed, dat is Robberts pakkie-an. Het is in ieder geval erg leuk om te lezen over filmliefdes van mensen.