dingen die stom zijn…
Aflevering 3: blauweoverallwasstraatjongens
Ik poets mijn auto niet. Om te beginnen interesseert het me niet heel veel hoe dat ding eruit ziet en ten tweede kost het me teveel tijd. Maar ja, als de temperatuur ook maar een beetje richting de vijf graden schuift, worden de Nederlandse wegen opgehoogd met zout. Dus was mijn Zwarte Schicht erg vaal en verzilt geworden. Dan gaat ie dus door de wasstraat. En dat vind ik ook niks, maar dat duurt tenminste niet zo lang als zelf poetsen.
Wasstraten heb je in soorten. Er is een versie die zelf beweegt en er is een versie die de auto beweegt. Bij de laatste staat altijd zo’n wasstraatjongen. Vandaag trof ik zo’n auto-bewegende versie. Ik reed naar de ingang. Er was niemand voor me. De wasstraatjongen zat nog in zijn hokje, omdat hij een hokje heeft. Ik stopte mijn auto en na een tijdje zwaaide de deur van het hokje open. De jongen, in een blauwe overall, stapte naar buiten. Een blonde knul, begin twintig, niet bijzonder aantrekkelijk. En ik val ook niet op blauwe overalls.
Door de naar binnen waaiende wind, zwierde een pin-up kalender wat in het zicht. Een naakte mevrouw, dus ik keek weg, want ik ben homo. Ik wel, maar hij niet natuurlijk!
In zijn donkere hokje.
Als er niemand met de auto staat te wachten.
Die zonodig zelf niet wil poetsen.
Hem een beetje te storen terwijl hij en de madam …
Toen keek ik dus naar het kruis van de in mijn richting lopende blauweoverallwasstraatjongen. Daar was niets te zien. Maar ik keek naar zijn kruis en ik kon er niks meer aan doen.
Vanaf toen was eigenlijk alles stom. Ik bestelde de duurste wasoptie ter compensatie. Ik hoopte dat er snel zoveel schuim op de ramen zou zitten, dat ik even van de aarde zou verdwijnen.

Ik schrok wel even toen ik die foto zag. Ik dacht nog: ‘Hij zal toch niet ge-Jan-Rot zijn?’ Maar gelukkig.
Ik schrok wel even toen ik die foto zag. Ik dacht nog: ‘Hij zal toch niet ge-Jan-Rot zijn?’ Maar gelukkig.
Ik schrok wel even toen ik die foto zag. Ik dacht nog: ‘Hij zal toch niet ge-Jan-Rot zijn?’ Maar gelukkig.