Post!
Ouderwetse papieren post is leuk. Geen klinische digitale onpersoonlijke lettertjes, maar iets wat fysiek van daar naar hier is verplaatst. Helaas komt tegenwoordig vooral stomme post in mijn postvakje.
Maar vandaag was er een echte brief! Eentje met mijn naam en adres in het handschrift (dat is een soort gecustumized lettertype) van mijn moeder. Ze stuurde me vier onderzetters van rubber, met een foto van thuis-thuis er op. Om te voorkomen dat die zouden vouwen, had ze er ook nog een stukje karton bij gestopt, van een soepverpakking. ‘Grapke’, stond er op de envelop. En er zaten kinderpostzegelspostzegels op. Wel drie! Van mem…
Wat lief! Ik besloot meteen om nooit meer te mailen of te sms’en, voorlopig. En iets terug te sturen…
wat heb je gestuurd?