november, 2005 Monthly archive
Bij mijn vorige verhuizing ben ik mijn garde kwijt geraakt. Dus dacht ik twee weken geleden in de supermarkt: ik koop een nieuwe!
Bij mijn vorige verhuizing ben ik mijn garde kwijt geraakt. Dus dacht ik vorige week in de supermarkt: ik koop een nieuwe!
Omdat het bekeuren van fietsers-zonder-licht nu erg belangrijk is, repareer ik ieder najaar mijn door tuig aan gort geschopte fietsverlichting weer. Dat wordt steeds lastiger. Dit jaar kreeg ik mijn achterlampje niet aan. Ik begreep er niks van.
Want ik ben inmiddels toch wel expert. Om zo’n lampje te laten branden moet je de stroom er door een draadje naartoe voeren. Als het door het lampje is geweest, moet de stroom ook terug kunnen. Dat gaat via het frame, dus één draadje is voldoende.
Het bleek dat mijn fiets nu zo ver is doorgeroest, dat het niet meer via het frame terug wilde. Vandaar nu twee draadjes.
In de gang probeer ik een aanwijzing te vinden, die duidt op toiletten. Groter dan ik verwachtte staat er aan het eind van de gang WC op de muur, met een telefonerend meisje ervoor. Net als ik bij haar langs loop zegt ze in het apparaatje:
“How am I on your mind?”
Ze zegt het gespeeld kwaad, maar wel serieus. Met een beetje twijfel in haar stem. Ik loop door, omdat dat nou eenmaal zo gaat. Het meisje luistert en praat niet. Of ik kan het niet horen. Plassend verzin ik de mooiste dingen. Een beginnende liefde; een onmogelijke affaire; een jongen met een bos goedmaakrozen op de fiets op weg naar haar. Een romance; een hele diepe, ware liefde! Nu nog even stuk, maar het gaat allemaal goedkomen! Het duurt nog maar even! En dat allemaal in van dat filmische Engels!
Als ik mijn handen sta te wassen is de andere helft uitgepraat en mag zij weer wat zeggen:
“That sounds very cold, dad…”
Gelukkig kom ik er net niet langs op weg naar huis. Dan had ik toch veel minder vaak zelf gekookt.
“The best in town, what did I say, probably the best in the galaxy,” zegt Jacco. Dat is niet helemaal waar, want dat is Friet van Piet aan de Meeuwerderweg in Groningen; mijn voormalige achterbuurman. Maar Snackbuffet Het Vliet is geweldig. Van mij mag-ie blijven.
Het interieur van de wc’s van Omrop Fryslân is vernieuwd. Er zijn nieuwe wasbakken, nieuwe toiletrolhouders en nieuwe handdoektrekdingen. Het ziet er weer mooi en fris uit moet ik zeggen. Heerlijk, dat nieuwe plassen.
Toch voel ik me er een beetje ongemakkelijk. Zo’n beetje boven de pisbakken hangt dit apparaatje. En iedereen denkt dat het een luchtverfrisser is. Maar ik weet het zo net nog niet…