Melden
Er werken exact hetzelfde type mensen, al zo lang ik me kan herinneren en in elke stad. Standsbewust, stoffig, stug. Het modernste gereedschap is een analoog modem. Stempels zijn er onuitroeibaar belangrijk.
Het ergste is dat domme wachten. Er zijn altijd twintig mensen voor je, zo door elkaar. Je probeert elkaar vooral niet aan te kijken. En dan stiekem toch even. Ik weet nooit wat ik moet doen, tijdens dat wachten. Ik voel me opgelaten, geïntimideerd. Voor de zestiende keer kijken welk nummertje ik ook alweer heb. Nonchalant wat met m’n voet schuivelen en niet naar het kontje van die jongen voor me kijken. NIET kijken. Ze hebben allemaal gezien dat ik keek. Ook achter de balie. Dingdong.
Het is niet mogelijk om je er aan te onttrekken. Postzegels kun je alleen daar krijgen en als je iets wil versturen of ontvangen dat meer is dan een gewone brief, moet je je melden. En of je het nu brengt of haalt, altijd is er zo’n blik, zo over de bril.
Ik zou dan het liefst willen schreeuwen: “nee, er zitten geen seksspeeltjes in!” Maar ja. Dat gelooft dan natuurlijk al helemaal niemand meer.
Hmm, je kunt ook naar een kleiner postkantoortje gaan, waar je minder lang hoeft te wachten, zoals die waar je zusje bijna vijf jaar gewerkt heeft… :hehe: hoef je je ook niet zo opgelaten te voelen :P
EN BEDANKT :cool:
Groetjes Pytrick
o… ohja…
grin, verkopen de friese albert heijns nog geen postzegels? ;-p)
alhoewel, als er een lekker kontje tegenover staat… who’s to blame!
leuke logs. hier gekomen via gay.nl. groeten, proost